Weblogamorf

Stefan Bleekrode

2012-01-18T13:42:00.000-08:00

december

Aquarelschilderijen van Stefan Bleekrode. De Brabander schildert voornamelijk landschappen en steden. Ik vind zijn stijl mooi. Vooral de manier waarop hij het licht, de schaduwen en het perspectief heeft weergegeven. Zijn werk doet me denken aan de schilderijen van Edward Hopper, helemaal wanneer er mensen op de doeken voorkomen. Net als bij Hopper lijken dat eenlingen, eenzaam in hun omgeving.

Stefan Bleekrode exposeert tot en met 5 februari in de Tetem kunstruimte in Enschede.

• Website Stefan Bleekrode
• Tetem Kunstruimte

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Ochtend in Londen

Op weg

Schemering

Aankomst in een stad

Hotel lobby

Airport Café

Lifter

Mariko Sakaguchi neemt een bad

2012-01-12T13:13:00.000-08:00

Mariko Sakaguchi zit in bad. Zo heeft zichzelf geportretteerd in een kamer van een ziekenhuis, een restaurant, in een collegezaal en bij verschillende mensen thuis. Haar omgeving en zijzelf kijkt er niet vreemd van op dat ze daar zit, iedereen lijkt het volkomen normaal te vinden. Ik vind het een grappige fotoserie, maar het is wel een serie waar een idee achter zit, want Mariko denkt dat je de foto beter bekijkt omdat dat bad er als een 'vreemd element' in is terechtgekomen. En ze heeft gelijk: ik bekijk alle plaatjes beter dan ik normaal zou hebben gedaan. Beetje badschuim erbij Mariko?

• Bekijk de complete serie op de website van Mariko Skaguchi

David Barth: tekentalent (2)

2012-01-10T03:13:00.000-08:00

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Prachtige tekening, gekocht van David Barth, een 13-jarig tekentalent. Ongelooflijk om te zien hoe iemand van 13 al zo'n perfect gevoel voor kleur en perspectief heeft. David heeft het syndroom van Asperger, misschien dat dat de bron van zijn uitzonderlijke talent is. Ik kan lang naar zijn tekeningen kijken: er is veel te zien en te ontdekken.

David is nog jong en ik ben benieuwd hoe zijn carrière zich in de toekomst ontwikkelt. Blijft hij enthousiast tekenen of komen er andere interesses naarmate hij ouder wordt? Misschien voegt hij op een gegeven moment een mysterieus en onbenoembaar element aan zijn tekeningen toe waardoor zijn werk in het hokje kunst terecht komt. Daar is hij nu nog te jong voor, maar het zou mij niet verbazen.

• Weblog van David Barth
• Vorige blogpost op weblogamorf over David Barth

Bandjes sterven uit

2012-01-06T02:51:00.000-08:00

Geweldige site met LP-hoezen waarop overleden bandleden van de afbeeldingen zijn verdwenen. Zo zien we op Abbey Road alleen nog maar Paul McCartney en Ringo Star over het zebrapad lopen, is The Clash uitgedund tot een tweemansbandje en ontbreekt 's werelds populairste popdode - Jim Morrison - achter het raam van Morrison Hotel. Het zwaarst zijn The Ramones getroffen: eenzaam en alleen staat nog maar één bandlid tegen de met graffiti bespoten muur.
We gaan allemaal dood, maar popmuzikanten lijken sneller dood te gaan dan anderen.

• Bekijk alle covers op Live! (I see dead people)

De boekenkast van Jan Vertonghen

2012-01-04T02:35:00.000-08:00

Op de internetsite van AjaxTV staat een interview met verdediger Jan Vertonghen. De Belg vertelt over zijn leven in Amsterdam en laat zijn huis zien. Op een gegeven moment komt er een boekenkast in beeld, en dat is opmerkelijk, want voetballers zijn nou eenmaal geen lezers.

Wij boekenkastwatchers van Weblogamorf zetten zo'n fragment natuurlijk even op pauze, nieuwsgierig als wij zijn naar wat er allemaal op de planken staat. Helemaal zeker weten we natuurlijk niet of alle boeken van hemzelf zijn of van zijn vriendin, maar dat geldt natuurlijk voor iedere boekenkast die door ons aan een onderzoek wordt onderworpen. Één boek heeft Vertonghen in ieder geval gelezen en dat is 'Het verdriet van België' van landgenoot Hugo Claus, tenminste dat zegt 'ie zelf.

Wij van Weblogamorf vinden het een mooie en afwisselende verzameling, er staat van alles tussen: literatuur, biografieën en een paar reisgidsen. Plus een paar titels waar wij nog nooit van hebben gehoord, en dat is altijd leuk. Dus wat ons betreft een staande ovatie voor ‘man of the match’ Jan Vertonghen!

Foto 1

1 Herman Koch - Het diner

2 Herman Koch - Zomerhuis met zwembad

3 Snoecks 2011

4 Geert Mak - In Europa

5 A.F.Th. van der Heijden - titel onleesbaar

6 Maaike Schutten - Bakfietsblues

7 Maria Boonzaaijer - Papa Tango

8 Christine Jordis - Bali en Java, bespiegelingen van een reiziger

9 New York - Capitool reisgids

10 Parijs - Capitool reisgids

11 New York - Capitool reisgids

12 Indonesië - Reisgids?

Foto 2

13 Een grote collectie van het ‘literaire’ voetbalblad Hard Gras. De meeste nummers zijn van een paar jaar geleden, zou hij zijn abonnement hebben opgezegd?

Tussen de Hard Gras-collectie staan nog twee andere boeken:

14 Frank Raes - Europese voetbalverhalen

15 Fouad Laroui - Kijk uit voor parachutisten

16 Mike Verweij en Patrick Kluivert - De autobiografie van Patrick Kluivert

Foto 3

17 Op deze foto zien we de hand van Vertonghen die Het verdriet van België uit de kast trekt.

18 Bovenop liggend op de andere boeken: Jean Kwok - Bijna thuis

19 Alma Mathijsen - Binnen Spelen

20 Hugo Claus - Titel onleesbaar

21 Connie Palmen - Titel onleesbaar

22 Jonas Jonasson - De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

23 Paolo Giordiano - De Eenzaamheid van de Priemgetallen

24 Arnon Grunberg - Tirza

25 Gerard Reve - De Avonden

26 Willem Elsschot - Kaas

27 Aidan Chambers - Je moet dansen op mijn graf (mooie titel!)

28 Sandro Veronesi - XY

Foto 4
Een mooie foto van Vertonghen die zich verdiept in Het Verdriet...

29 Stieg Larsson - Mannen die vrouwen haten (het eerste deel uit de milleniumtrilogie)

Foto 5

30 Josie Lloyd & Emlyn Rees - Blijf bij mij

31 Khaled Hosseini - De vliegeraar

32 500 Gedichten die iedereen gelezen moet hebben - De canon van de Europese poëzie. Samengesteld door Ilja Leonard Pfeiffer en Gert Jan de Vries

33 Bas Steman - Ramses Shaffy (biografie)

• Bekijk het complete interview op Ajax TV
• Bekijk hier andere boekenkasten. Onder andere de boekenkast van Nico Dijkshoorn, Peter Buwalda, Martin Buitenhuis, Mensje van Keulen en Guido Belcanto

De 3 miljoen stipjes van Miguel Endara

2011-12-14T12:53:00.000-08:00

Kort filmpje waarin we tekenaar Miguel Endara aan het werk zien. Endara bouwt zijn tekeningen op uit miljoenen stipjes. Met een ultradun viltstiftje zet hij ze urenlang achter elkaar op papier. Mooi om te zien hoe hij uiterst geconcentreerd te werk gaat.
Ik heb bewondering voor mensen als Endara. Want de 'pointillist' trekt zich niets aan van de 'snelle' tijd waarin we anno nu leven. Een tijd waarin alle informatie die op ons wordt afgevuurd steeds korter en bondiger wordt. Enkel en alleen om onze aandacht vast te houden. Endara's aandacht verslapt niet. En die concentratie en toewijding levert prachtig werk op.

• Website van Miguel Endara

We all live in a Yellow Submarine!

2011-12-13T04:24:00.000-08:00

Net uitgekomen in de Apple iBookstore: Het Yellow Submarine e-book. Het boek is gebaseerd op de gelijknamige film en bevat grappige animaties en een aantal nummers van de Fab Four. Bijzonder om te zien hoe het jaren '60 artwork op de iPad en de iPhone tot leven komt en moeiteloos de tand des tijds weet te doorstaan. Mooi om naar te kijken en te luisteren, en nog gratis ook.

Onder de trailer van het e-book staat een clipje dat is gemaakt ter promotie van de Beatlesalbums in de iTunes-store. In het filmpje vloeien de platenhoezen in elkaar over en vormen zo een 'short history' van Beatles-lp's. Tsja, het gedigitaliseerde Beatleswerk wordt met stevige campagnes aan de man gebracht. Motor achter die promotie is Apple die daarmee ook een beetje de creatieve nalatenschap van het viertal lijkt op te eisen. Maar omdat het zulke leuke animaties oplevert en het originele werk nog net geen geweld wordt aangedaan heb ik er wel vrede mee.

E-book trailer:

The Beatles iTunes commercial:

De boekenkast van Sylvia Toth

2011-12-08T06:28:00.000-08:00

De boekenkastpolizei heeft een bezoek gebracht aan het chique kantoor van Sylvia Toth, de grand old lady van het uitzendwerk. Met een Mona Lisa-achtige glimlach poseert ze voor de camera. Wij glimlachen terug, maar kijken tegelijkertijd stiekem langs haar heen en zoomen in op wat er achter haar in de kasten staat. En dat is een rare verzameling. We zien managementboeken, boeken over muziek, een paar biografieën, en jammer genoeg maar weinig fictie. Alles lukraak door elkaar, tenminste zo lijkt het want wij hebben er tot nu toe geen systeem in kunnen ontdekken.

De titeloogst is beperkt, maar dat maakt niet uit want de titels die we hebben achterhaald geven een goede indruk van wat La Toth zoal leest.

O ja, als iemand een titel herkent die wij over het hoofd hebben gezien, dan horen wij dat graag. En dat geldt ook voor vorige boekenkastafleveringen.

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

We beginnen boven en gaan van links naar rechts:

1 C. Northcote Parkinson - Beter management

2 Portugal (Reisgids)

3 Dietrich - biografie over Marlène Dietrich

4 Boris Pasternak - Doctor Zhivago

5 Thomas J. Peters en Nancy K. Austen - De dynamiek van het ondernemen

6 Jack Pulman - Ik Claudius

7 Arendo Joustra en Erik van Venetië - Ruud Lubbers - Manager in de politiek

2e rij:

8 Connie Palmen - I.M.

9 Jan Wolkers - Turks Fruit

10 Tom Peters en Robert Waterman jr. - Excellente Ondernemingen

11 Economie

12 Hildegard Knef - Een gegeven paard (autobiografie van de zangeres met de lage stem)

3e rij:

13 Nicholas Evans - The Loop (jemig, een fictie boek over wolven? Linkje met meer info)

14 My Life - Golda Meir

4e rij:

15 Philip Freriks - Gare du Nord

5e rij:

16 Jazz

17 Music (een tweedelig naslagwerk zo te zien)

18 Biografie over Janaceck (bekende Tsjechische componist)

6e rij:

Liggend op de linkerstapel:

19 Jazz - The ... Century

20 Miles Davis

21 Blue Note (Fotoboek over het legendarische jazz-label?)

Liggend op de rechterstapel:

22 Rendez vous (Met wie of wat zullen we nooit weten, want de rest van de titel is onleesbaar)

Tot slot twee kunstboeken:
23 Magritte

24 Cobra

Bekijk hier vorige boekenkasten (o.a. die van Peter Buwalda, Martin Buitenhuis, Nico Dijkshoorn en Abdelkader Benali).

De metro van Moskou

2011-11-30T14:31:00.000-08:00

Een ritje in de metro van Moskou is een belevenis. Kijk niet raar op als een medepassagier met een machinegeweer op schoot zit of een Aziatisch meisje je een blik op haar poesje gunt. Een dag in de Moskouse metro is absurd, tenminste die indruk krijg je als je deze fotoserie ziet.

• Bekijk de complete serie op A moszkvai metró romantikája

The Black Cab Sessions: Fleet Foxes

2011-11-29T03:23:00.000-08:00

Leuk clipje waarin David Pecknold van de Fleet Foxes achter in een taxi een liedje ten gehore brengt. Het achterbankoptreden is één van de Black Cab Sessions. Eerder maakten o.a. Elvis Perkins, Ryan Adams en The Kooks een ritje. Als ik de chauffeur was zou ik met zulke klanten m'n TomTom uitzetten en stiekem een omweg maken.

Vanavond staan de Fleet Foxes in de Heineken Music Hall. I'll be there...

Pech

2011-11-22T11:59:00.000-08:00

'Stranded' is een serie foto's van automobilisten die met pech langs de kant van de weg staan. Als ik de foto's bekijk bekruipt me een machteloos en bedreigd gevoel. Want mensen met autopech zitten in een positie waar je zo min mogelijk in terecht wilt komen. Je bent een bezienswaardigheid voor het voorbijrazende verkeer, en vaak kun je niets anders doen dan wachten. Wachten op hulp. Je voelt je machteloos en bent afhankelijk van degene die meer verstand van auto's heeft dan jij, en die hopelijk onderweg is om je te helpen. In het enkele geval dat ik pech had, voelde ik me ook nog eens een prooi, zo opvallend en onbeschermd langs de kant van de weg. Een hulpeloos en makkelijk doelwit voor iedereen die kwaad wil doen. Het zaadje voor die angstgedachte werd eeuwen geleden ergens in de hersenen gelegd toen hulpeloosheid in the middle of nowhere écht levensbedreigend was. Griezelige films geven dat zaadje anno nu regelmatig water zodat het nooit verdwenen is.

Een andere foto die bij mij een sterk gevoel oproept is die van de man die met een jerrycannetje poseert voor de camera. Je ziet ze wel eens lopen langs de snelweg met zo'n jerrycan. Ze zijn op weg naar de pomp, da's duidelijk. De gestrandde auto passeerde je kilometers geleden. Wanneer je een paar minuten later het station voorbij raast denk je terug aan die wandelaar, en weet je dat die - op het punt waar je hem zag - nog een lange afstand voor zich had. Wandelen is leuk, maar een benzinewandeling wil je niet maken.

Autopech is een onverwachte onderbreking van je reis, een vervelende en soms angstige onderbreking waarvan je wilt dat die zo snel mogelijk achter de rug is. We willen weer instappen, de autodeuren dichtdoen, de motor starten en verder rijden. We willen weer de weg op. We willen naar huis.

• Bekijk de complete serie op de site van fotografe Amy Stein

De boekenkast van Peter Buwalda

2011-11-17T14:20:00.000-08:00

Een blik in de boekenkast van Peter Buwalda, de schrijver van het net-niet-price-winning meesterwerk Bonita Avenue. Mijn god, wat een fijne verzameling heeft die man zeg! Ingezoomd op de titels blijkt dat Buwalda zo'n beetje alles leest als het maar hardcore literatuur is. Met behulp van onze onmisbare loep en een uitvergrote scan is het ons gelukt om een groot aantal titels te identificeren. In die lijst staan twee opvallende boeken: een nummer van het voetbalblad 'Hard Gras', en een biografie over André Hazes getiteld ''n Vriend'. O ja, misschien leuk voor mensen die deze rubriek al vaker hebben gelezen: de verzamelde interviews van Ischa Meijer staat ook bij Buwalda in de kast. Die kwamen we al eerder tegen bij Nico Dijkshoorn en Cornald Maas.

Foto 1

Foto 2

De leeslijst van Buwalda:

1e foto:

1 Een rijtje Coetzee - Titels onleesbaar

2 Colette - Titel onleesbaar

3 John Stape - De vele levens van Joseph Conrad

4 Julio Cortázar - Titel onleesbaar

5 Jan Cremer - Ik Jan Cremer (aan de blauwe letter te zien, is het het eerste boek)

6 Justin Cronin - De zomergast

7 Roald Dahl - Gelijk oversteken

8 J.A. Deelder - Swingkoning

9 Don Delillo - Onderwereld

10 Don Delillo - Titel onleesbaar

11 Fjodor Dostojevski - De idioot

12 Roger Doyle - Titel onleesbaar

13 H. Drion - Denken zonder diploma

14 Umberto Eco - Twee titels

15 Marcellus Emants - Op zee (niet die van Toine Heijmans)

(Prachtig proza trouwens, bijna poëtisch. Hier een link naar een fragment)

16 Gerard van Emmerink - Ik ben je vriend

17 Per Olov Enqvist - Het bezoek van de lijfarts

18 Stephan Enter - Winterhanden

19 Stephan Enter - Lichtjaren

20 Stephan Enter - Spel

21 Jeffrey Eugenides - Middlesex

22 Joachim Fest - Tegenlicht

23 Gustav Flaubert - Madame Bovary

24 Gustav Flaubert - De leerschool der liefde

25 Jonathan Safran Foer - Extreem luid en ongelooflijk dichtbij

26 Graham Greene - rijtje Graham Greene met o.a. De Stille Amerikaan (andere titels onleesbaar)

27 Dit moet een rijtje Grøndahl zijn - Titels onleesbaar

28 David Grossman - Zie liefde

29 Arnon Grunberg - Blauwe maandagen

30 Arnon Grunberg - Figuranten

31 Arnon Grunberg - Tirza

32 Marek van der Jagt - Gstaad 95-98

33 Marek van der Jagt - De geschiedenis van mijn kaalheid

34 Arnon Grunberg - De joodse messias

35 Arnon Grunberg - De asielzoeker

36 Arnon Grunberg - Omdat ik U begeer

37 David Guterson - Ceders in de sneeuw

38 Hella Haasse - De meermin

39 Kees 't Hart - De revue

40 Hard Gras (wat doet die hier? - toch een beetje 'literatuur-light', en waarom na 't Hart?)

41 Maarten 't Hart - Ratten

42 Meer van Maarten 't Hart

43 Maarten 't Hart - De Kroongetuige

44 A.F.Th. Van der Heijden - Tonio

45 Heinrich Heine - Reistaferelen

46 Joseph Heller - Catch 22

47 Veel Willem Frederik Hermans

48 Willem Frederik Hermans - Boze brieven van Bijkaart

49 Bert Hiddema - ‘n Vriend, Het leven van Andre Hazes

50 H.J.A. Hofland - Bemande essays

51 Alan Hollinghurst - Schoonheidslijn

2e foto

52 Franz Kafka - Verzameld werk

53 Gerrit Komrij - Cassette met daarin De Nederlandse poëzie van de 12e tot de 16e eeuw, de 17e en de 18e eeuw, en de 19e en de 20e eeuw

54 Multatuli - Biografie

55 Multatuli - Verzameld werk

56 Nabokov - Een biografie?

57 Nabokov - Verzameld werk

58 Ischa Meijer - De interviews

59 Joost Zwagerman - Alles is gekleurd

60 P.F. Thomese - De weldoener

Bekijk hier vorige boekenkasten (o.a. die van Mensje van Keulen, Nico Dijkshoorn en Joost Zwagerman)

Doveman - Breathing Out

2011-11-13T05:46:00.000-08:00

Weblogamorf is van mening dat 'geluk' niet in grote gebeurtenissen gezocht moet worden. Geluk zit 'm volgens ons in vluchtige momenten die voorbij zijn voor je er erg in hebt. Die gelukzalige seconden vinden bij mij meestal thuis plaats, op die paar vierkante meter die veilig met een deur zijn afgesloten van de buitenwereld.
Op zondagochtend ben ik extra alert op het signaleren van geluk. Want de omstandigheden zijn dan anders dan 'normaal': er is geen haast, er is tijd om rustig wakker te worden, om naar buiten te kijken en te zien hoe het langzaam licht wordt. Alles wat belangrijk is bevindt zich om mij heen. Overal is het stil, behalve hier waar op de achtergrond Doveman zingt. Da's niet erg, want het lijkt wel of die muziek het geluksbesef een duwtje in de rug geeft. Adem in, Breathing out... ik besta.

Mijn vlakke land

2011-11-10T02:01:00.000-08:00

Landschapsschilderijen van Jeroen Allart. Het zijn grote werken, de meeste hebben een afmeting van 100 bij 100 centimeter. Één vierkante meter landschap dus. Hoewel, als je er eentje aanschaft dan koop je vooral lucht. Strakblauwe of lichtgrijze - wolkenloze - lucht. Slechts een kleine kaarsrechte strook onder in het schilderij is bestemd voor het landschap. Daarin staat hier en daar een boerderij, een molen of een schuur, meestal omgeven door bomen.

Ik vind de schilderijen schitterend. Mooier is het moderne landschap van de Lage Landen niet verbeeld. Een herkenbaar uitzicht dat aan je voorbij trekt wanneer je in de trein of auto zit en door het raam naar buiten kijkt. Jeroen Allart heeft dit landschap vereenvoudigd: de huisjes zijn een paar kleurvlakken, het gras of het weiland bestaat uit twee of drie tinten groen. De lucht wordt nergens onderbroken en is wolkenloos. Op deze manier vormgegeven wordt het landschap nóg mooier dan het al is.

• Website Jeroen Allart

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Little Dreamers

2011-11-05T04:37:00.000-07:00

Little Dreamers is een fotoserie van Dara Scully. De foto's lijken een weergave van een kinderdroom. Een klein olifantje is een speelkameraadje van een meisje, twee beren zitten aan tafel bij een jongetje met een feesthoedje, een meisje zit in een klein vliegtuigje en kijkt naar haar in het gras gevallen kroontje. Het zijn knap gephotoshopte beelden, in zachte kleuren die het gevoel van een droomwereld versterken. Ik ben eigenlijk wel jaloers op dat wereldje. Mijn kinderen lopen daar de hele nacht rond en laten de volgende ochtend maar weinig los over hun grappige avonturen die ze beleven samen met olifanten, beren, wolven en andere dieren. Ik moet het doen met wat vage herinneringen van 'vroeger'.

De foto's kun je bestellen voor de belachelijk lage prijs van 5 euro per stuk, da's wel excl. verzendkosten.

• Website Dara Scully

De boekenkast van Martin Buitenhuis

2011-10-27T03:21:00.000-07:00

Op boekenkastbezoek bij Martin Buitenhuis, de sympathieke zanger van Van Dik Hout. Terwijl hij wat op z'n gitaar zit te tokkelen en uitkijkt over de winderige zandvlaktes van IJburg (want daar woont 'ie), werpen wij stiekem een blik in zijn kast. En die is indrukwekkend. Buitenhuis heeft het ons niet makkelijk gemaakt: alle boeken staan in de volgorde waarin ze zijn gelezen, dus alfabetische aanknopingspunten ontbreken. Anyway, aan de hand van maar liefst 3 foto's hebben toch een aardig lijstje weten samen te stellen. En daar zit van alles tussen: literatuur, een paar biografieën en veel reisgidsen.

(klik op de foto's voor een vergroting)

Foto 1
1 Khaled Hosseini - De Vliegeraar

2 John Irving - De wereld volgens Garp

3 Een rijtje John Irving waaronder

4 John Irving - De regels van het Ciderhuis

? Volgens mij is dit geen Irving

5 William Faulkner - Het meisje Temple Drake

6 Brontë Sisters - (titel onleesbaar)

7 Kurt Cobain - Dagboeken

8 Howard Sounes - Down the Highway: The Life of Bob Dylan (biografie)

9 Umberto Eco - (titel onleesbaar)

10 Mario Puzo - Mama Lucia

11 Jan Wolkers - De walgvogel

12 Jan Wolkers - De doodshoofvlinder

13 Kees van Kooten - Koot droomt zich autobio

14 Kees van Kooten - Koot droomt zich af

15 Patrick van den Hanenberg - De bokken en de schapen.

Gezongen geschiedenis van de twintigste eeuw.

16 Frankrijk - Reisgids

17 Lissabon - Reisgids

18 Chicago - Reisgids

19 Puur gelul - Met Nico Dijkshoorn, Ronald Giphart, Ernest van der Kwast, Susan Smit, Hugo Borst, Boozy en anderen.

20 Umberto Eco - Het eiland van de vorige dag

21 Gerrit Komrij - Komrij's Keuze (Bloemlezing Nederlandse poëzie)

22 Joao Guimares Rosa - Diepe wildernis: de wegen

23 Che Guevara - biografie

24 The Beatles - The Beatles Complete (complete verzameling bladmuziek voor piano of gitaar van The Beatles)

25 Philip Norman - John Lennon (biografie)

26 New York - Reisgids

27 Albert Camus - Verzameling romans, waaronder: Bruiloft - De vreemdeling - De pest - De zomer.

28 Individuals - geen idee wat dit is.

29 Lonely Planet - France

30 Portugal - Reisgids

Foto 2

31 Umberto Eco - In de naam van de Roos

Foto 3

32 Paul Auster - titel staat niet op de foto

33 Mario Vargas Llosa - Het feest van de Bok

34 Hagar Peeters - Wasdom

Andere boekenkasten:
• De boekenkast van Guido Belcanto
• De boekenkast van Mensje van Keulen

• De boekenkast van Abdelkader Benali

• De boekenkast van Nico Dijkshoorn
• De boekenkast van Joost Zwagerman
• De boekenkast van Cornald Maas

Ga eens opzij man!

2011-10-24T02:24:00.000-07:00

Denk je even te ontspannen in een museum, gaan er continu mensen pontificaal voor je staan zodat je nauwelijks iets van een schilderij kan zien. Irritant, iemand in een felgekleurd unisex jack voor een Rembrandt. En storend dat hoofd met vies ongewassen haar voor een Rothko.

De Franse fotografe Laurence Aëgerter heeft dit soort situaties gekozen als onderwerp voor haar foto's. Op de afbeeldingen staan mensen naar een schilderij te kijken. Ze staan in de weg, dat voel je als je naar de foto's kijkt. En zo gefotografeerd moet ik er juist om lachen. Niet alleen omdat de situatie herkenbaar is, maar ook omdat de mensen soms in het schilderij lijken op te gaan. Zoals de man in winterjas die bijna onderdeel wordt van het 19e eeuwse landschap waar hij naar kijkt.
Wat een vrolijke foto's.

• Bekijk alle foto's op de site van Laurence Aëgerter

Michael Hughes: Tweeter Street

2011-10-22T22:57:00.000-07:00

Michael Hughes fotografeert twitteraars in de omgeving waarin ze ooit een berichtje hebben verstuurd. Een leuk idee omdat iedere twitteraar zich wel eens afvraagt wie er nu precies schuilgaat achter een 'tweet'. Als je de foto's bekijkt dan zijn het in de eerste plaats individuen, da's geen verrassing, want twitteren doe je meestal alleen. Maar zo vastgelegd in hun eigen leefwereldje worden de persoonlijke boodschappen nóg persoonlijker, lijkt ieder individu opeens 'alleen' en krijgen sommigen bijna iets aandoenlijks.

• Bekijk alle foto's op Tweeter Street
• Vergelijkbaar project: Blogger Portraits

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Het Dierelirium van Professor Revillod

2011-10-21T05:41:00.000-07:00

Grappig boekje met dierentekeningen van Javier Sáez Castán. De tekst is van Miguel Murugarren. Iedere pagina is verdeeld in 3 stukken die je afzonderlijk kunt omslaan waardoor meer dan 4000 'exotische' dieren ontstaan. Geniaal bedacht en prachtig uitgevoerd. De Nederlandse vertaling is van prof. dr. E.I. Kipping, een typetje waar Kees van Kooten achter schuil gaat.

• Meer info over Het Dierelirium

De boekenkast van Guido Belcanto

2011-10-18T01:51:00.000-07:00

De boekenkastpolitie heeft weer ergens huiszoeking gedaan. Dit keer bij de Vlaamse chansonier Guido Belcanto. We zien Belcanto zitten voor een nogal rommelig maar gezellig boekenhoekje. Mijn god, wat een hoop haar heeft die man zeg! Met al dat grijze haar heeft hij ook wel iets weg van een middeleeuwse versie van toetsenrammelaar Jan Vayne. Wat verder opvalt is de in een pikant damesbroekje gehulde paspop bij één van de kasten. Wel leuk om die daar te neer te zetten, want er is meer in het leven dan literatuur!

Anyway, laten we ons concentreren op wat er bij Belcanto in de kast staat. Een inventarisatie:

(klik op de foto voor een vergroting)

Op de stapel links van de kasten beginnen we met een paar titels van de zanger himself:

1 Guido Belcanto - Geheime bekentenissen (een autobiografie)
2 Guido Belcanto - Een man van lichte zeden
3 Guido Belcanto - ? (titel onleesbaar)
4 Maarten 't Hart - De kroongetuige
5 Michel Follet - Oogcontact
6 Agatha Christie - Een verzameling detectives
7 Harry de Jong - De bezem door Nashville (interviews met country grootheden)
8 Peter Ackroyd - Het proces tegen Elizabeth Cree
9 Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen
10 Matt Rendell - Marco Pantani. Het einde van de piraat

In de eerste kast links
11 Een gokje: Mario Praz - Lust, dood en de duivel in de literatuur van de romantiek

In de tweede kast
12 Een gokje: Nick Cave (boek van- of over de zanger?)

Op de plank boven het broekje
13 Stefan Brijs - De engelenmaker

Vorige boekenkastinspecties:
• De boekenkast van Mensje van Keulen

• De boekenkast van Abdelkader Benali

• De boekenkast van Nico Dijkshoorn
• De boekenkast van Joost Zwagerman
• De boekenkast van Cornald Maas

Can I be your friend?

2011-10-14T01:53:00.000-07:00

Leuk al die Social Media: voor je het weet word je er door meegezogen en ben je druk met followen, liken, tweeten en retweeten. Het kost allemaal behoorlijk veel tijd maar het levert ook weer de nodige aandacht en nieuwe (digitale) 'vrienden' op.
En toch denk ik soms, waar ben ik in godsnaam mee bezig?

Via @Bertine_Buro20

Porno voor beta's

2011-10-13T05:13:00.000-07:00

Hilarisch: een website van iemand die formules op schoolborden in pornofilms narekent. Een beta dus die naar porno kijkt en ondertussen ook nog even alle sommetjes checkt. Tot nu toe staan er maar 7 voorbeelden op de site, maar ik neem aan dat de lijst in de toekomst nog wordt aangevuld.

• Reken mee op Blackboards in porn

De boekenkast van Mensje van Keulen

2011-10-09T02:12:00.000-07:00

Weblogamorf heeft weer staan gluren in de boekenkast van een ander. Dit keer in de kast van 'pricewinning' schrijfster Mensje van Keulen. Oef, dat is me nogal een kast zeg! De schrijfster herself zien we ervoor zitten, in dezelfde pose als op het schilderijtje rechts aan de muur. (Fotograaf: 'Als u nu eens die kant op kijkt en uw arm net zo houdt als op dat portret').
Echt veel verrassingen zijn we na bestudering van de foto niet tegengekomen. Of het moet het Harry Potter boek zijn op één van de stapels voor de kast. Maar oordeel zelf:

1 Jenny Diski - Onnatuurlijk

2 E.L. Doctorow - Ragtime

3 Emma Donoghue - Een kus voor de heks

4 Jan Donkers - De tweede Amerikaanse eeuw

5 Jan Donkers - Mijn muziek

6 Bret Easton Ellis - American Psycho

7 Heere Heeresma - Titel niet te zien

8 Ernest Hemingway - Titel onleesbaar

9 Willem Frederik Hermans - Een rijtje Hermans waarvan de titels onleesbaar zijn

10 Willem Frederik Hermans - Onder Professoren

11 Willem Frederik Hermans - Nooit meer slapen

12 A.F.Th. van der Heijden - Een paar delen uit de Tandeloze Tijd

13 A.F.Th. - De Movo Tapes

14 Gerrit Krol - Maurits en de feiten

15 Stanley Kubrick - Eyes Wide Shut

16 Stanley Kubrick - Een biografie vermoed ik, geschreven door Frederic ...

17 Hilbert Kuik - O jongens jongens, wat een gepiep!

18 Milan Kundera - Het Doek

19 Milan Kundera - De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan

20 Guus Kuijer - Het vogeltje van Amsterdam

21 Guus Kuijer - De Man met de hamer

22 Choderlos de Laclos - Gevaarlijk spel met de liefde

23 Philip Larkin - Meisje in de winter

24 Schrijver wiens naam begint met een L - Een eigen auto (tsja, Google daar maar eens op als je de schrijver wilt achterhalen)

25 Tessa de Loo - titel onleesbaar

26 Guus Luijters - Liefde en leugens

27 Guus Luijters - Titel onleesbaar

28 Geert Mak - De eeuw van mijn vader

29 Geert Mak - Hoe god verdween uit Jorwerd

30 Christine Otten - De laatste dichters

31 Henk Spaan - Appels en peren

32 Lijstenboek

33 Ruth Rendell - Omnibus

34 Julian Barnes - Niets te vrezen

35 Tom Lanoye - Titel niet zichtbaar

36 J.K. Rowling - Een deel uit de Harry Potter reeks

37 Peter van Straaten - Titel niet zichtbaar

• De boekenkast van Guido Belcanto

• De boekenkast van Abdelkader Benali

• De boekenkast van Nico Dijkshoorn
• De boekenkast van Joost Zwagerman
• De boekenkast van Cornald Maas

Eenzaam, alleen en gelukkig

2011-10-01T06:27:00.000-07:00

John Coffer leeft in een houten huisje ergens in the middle of nowhere in de Verenigde Staten. Hij woont daar in z'n uppie, samen met zijn vee, een paar kippen, een ezel en drie poezen. Als je de beelden bekijkt dan lijkt het of de tijd er heeft stilgestaan: al z'n spulletjes hebben een lang verleden achter de rug. Niets lijkt nieuw of kortgeleden aangeschaft. Coffer doet dat bewust: nieuwe dingen worden pas in zijn leven toegelaten als ze een nuttige bijdrage aan zijn bestaan kunnen leveren. Coffer beschikt dus wel over zonnepanelen, een klein windmolentje en een laptop.
Die computer - die we overigens niet te zien krijgen - zorgt natuurlijk voor het contact met de buitenwereld, dat kan niet anders, maar verder blijft het huisje een plek ver verwijderd van het hectische 9 tot 5 leven.

Zo'n bestaan oefent op mij een grote aantrekkingskracht uit. Ik vind dat zelf gecreeerde paradijs van eenzaamheid en stilte verleidelijk. Maar of ik het er lang zou uithouden? Ik weet het niet...

3 minuten maaltijd

2011-09-27T12:44:00.000-07:00

Ik ben een wokker. Wokken gaat snel en is makkelijk. En dat is belangrijk voor een huisvader die soms in no time een maaltijd moet bereiden. Op YouTube speur ik regelmatig naar echte Chinese wokfilmpjes, gewoon om er iets van op te steken. Dit is er eentje waar de wokbeginselen goed in beeld worden gebracht. In minder dan 3 minuten wordt het vlees en de groente bereid. Mijn leermoment: warm de olie flink op tot die begint te dampen. Daar ben ik dus altijd te voorzichtig in geweest...

Suiker

2011-09-25T11:16:00.000-07:00

Denk goed na wat je doet als je sexy-onderbuurvrouw om een kopje suiker vraagt. Het kan je fataal worden... Suiker is een geniale korte film van Dennis van de Ven en Jeroen Annokee.

Het hoogste klimrek van Kiev

2011-09-21T05:56:00.000-07:00

Tsja, je bent jong, je woont in Kiev en je verveelt je te pletter. Nou dan ga je toch een brug beklimmen? Oef ik moet er niet aan denken. Als ik naar de beelden kijk voel ik mijn maag naar mijn voeten zakken. Vooral wanneer de cameraman een andere klimmer passeert, of wanneer hij even rustig gaat zitten en zijn camera tevoorschijn haalt om een foto te maken. Dapper hoor, ik doe het ze niet na, voor geen goud.
Don't try this at home...

Via Videovolt

In het bos van de luiaard

2011-09-18T00:33:00.000-07:00

Querido heeft weer een nieuw pop-up boek: In het bos van de luiaard. Van dezelfde makers als pop-up stad. Dit keer zien we een groot bos, dat langzaam maar meedogenloos wordt gekapt. Dieren en mensen vluchten weg voor de onverbiddelijke zaagmachines. Mijn god, mag het iets minder zwaar en moralistisch?
Uiteindelijk loopt alles goed af: er wordt gewoon weer een nieuw bos gepland, en alles groeit en bloeit weer als vroeger.

• Info over 'In het bos van de luiaard'

Hut, hok, huis

2011-09-15T07:15:00.000-07:00

Hut, hok, huis is een prachtig kinderboek dat vol staat met tekeningen van bijzondere woningen. Grappige architectonische bouwwerken die afwijken van de huizen waar we 'normaal gesproken' in wonen. Fantasierijk bouwen is grenzeloos, want de huizen in het boek staan verspreid over de hele wereld: van Italië tot aan Japan.

Ik hoop dat het in de kast staat van iedere architectuurstudent en dat het een leven lang blijft inspireren. Want de fantasie van kinderen hoeft volgens mij niet geprikkeld te worden: die maken al de meest fantastische kleurrijke Lego bouwwerken.

Een geweldig boek om eindeloos in te blijven bladeren. En dus niet alleen geschikt voor kinderen, maar voor iedereen van 8 tot 88.

• Info over Hut, hok, huis

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Amsterdam Nieuw-West

2011-09-11T11:34:00.000-07:00

Wie wil er in godsnaam in Amsterdam Nieuw-West wonen? Niemand toch? Ooit is dat anders geweest. Want nadat het stadsdeel in de jaren '50 uit de grond werd gestampt stroomden de nieuwe inwoners enthousiast toe.

In het Stadsarchief is momenteel een expositie over die tijd te zien. En wat vooral opvalt is dat het stadsdeel bijzonder fotogeniek was. Met name Slotervaart en Slotermeer. Dat komt natuurlijk door de unieke architectuur: geweldig die flats - niet hoger dan vier etages - , de ruimte tussen de gebouwen, de lange rechte lanen, de brede trottoirs en het groen. Ik ken het goed, want ik ben er geboren.

Ik vind het ontroerend om het enthousiasme van de eerste bewoners op de foto's terug te zien: alles was nog nieuw en de toekomst leek net zo smetteloos als de pas aangelegde trottoirtegels. Mensen wilden er wonen vanwege de ruimte, het licht en het groen. Later vond men dat minder belangrijk, veranderden de wooneisen door de snel toegenomen welvaart, en werden nieuwelingen onverschillig t.o.v. hun buurt.

Het enthousiasme heeft dus maar één generatie geduurd, de meeste van de oorspronkelijke bewoners zijn vertrokken, en wie er nog zit probeert volgens mij alsnog weg te komen.

Je kunt een wijk nog zo goed bedenken en ontwerpen, op de werkelijkheid heb je uiteindelijk geen grip. De bewoners zijn veranderd, de straten en de gebouwen zijn hetzelfde gebleven, daar heeft het niet aan gelegen.

Uitzicht vanuit één van de flats in de Comeniusstraat

Viaduct over de Johan Huizingalaan

Oostoever

De Sloterplas

Garage in de Comenuisstraat

Pijler onder het viaduct over de Johan Huizingalaan

Torenflat in de Comeniusstraat

Amy Bennett: Neighbors

2011-09-04T07:49:00.000-07:00

Dig

Amy Bennett schildert van die typisch Amerikaanse buitenwijken die vol staan met eensgezinswoninkjes. Het lijkt een idyllische omgeving waar de inwoners een rustig burgerlijk leventje lijden maar dat is schijn. Want als je de schilderijen bekijkt gaat er een bepaalde dreiging van de afbeeldingen uit. Alsof achter de muren zich de vreselijkste dingen afspelen. Drama's die onzichtbaar blijven voor de buitenwereld.

Op zich is dat idee natuurlijk niet nieuw. Maar ik vind het wel mooi weergegeven. Misschien komt dat ook door de werkwijze van Bennett. Eerst bouwt ze maquettes die ze vervolgens naschildert, wat een bizar beeld oplevert met een aparte kunstmatige lichtval. En daardoor is niet alleen het onderwerp dat ze schildert mysterieus maar blijft ook het werk 'an sich' vragen oproepen en fascineren.

(Klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Every Second Counts

Losing It

Sleeping Separately

We Can Never Go Home Again

Coincidence

• Website Amy Bennett

Sad lovestory: Back to Solitude

2011-08-30T00:26:00.000-07:00

Mooi gefilmde love story met een droevig eind. Het filmpje zit bijzonder ingenieus in elkaar en op internet lopen de meningen uiteen over wat we precies te zien krijgen. Het begint met een 'crisis' in de relatie tussen een jongen en een meisje. Een voice-over vertelt hoe het ze verder vergaat, terwijl het beeld juist terug gaat in de tijd. En wat blijkt: de gesproken tekst over de langzame verwijdering - de toekomst - past vrijwel precies bij de beelden van hoe het ooit begon - het verleden. Tenminste zo leg ík het uit. Knap gedaan.

'Back to Solitude' (2011) from Joschka Laukeninks on Vimeo.

Writers at Work

2011-08-24T11:36:00.000-07:00

William Faulkner.

De site 'Writers at work' staat vol met foto's van schrijvende schrijvers. Het zijn allemaal foto's uit de tijd dat de pc nog niet bestond; dus we zien ze zitten achter typemachines of gebogen over een vel papier.

Schrijven kan overal: Hunter S. Thompson zien we relaxed zitten op het strand. Op een andere foto werkt 'ie in een auto, net als the master himself Vladimir Nabokov. En William Faulkner, die andere grootheid? Die doet het het liefst in korte broek (met hoog opgetrokken sokken!) in de zon.
Truman Capote schrijft temidden van kitscherige poezenbeeldjes, terwijl E.B. White zit te werken in een 'minimal' omgeving van hout, een uitzicht en verder... niets. John Updike heeft zo te zien een eigen werkkamer waar hij vooral uit het raam zit te staren.
Mooi is ook de foto van Agatha Christie, de grand old lady van de detective. Statig en onberispelijk gekleed werkt ze aan een klein tafeltje. Ze ziet er uit als een lieve oude oma, maar wij weten beter, want misschien is ze wel bezig met de ontknoping van één van haar beroemde murder mysteries.

Geweldige foto's, bekijk ze op writersatwork.

Ernest Hemingway: aan het werk in de buitenlucht met een glaasje.

George Pimpton: schrijft en babysit tegelijk! Multitasking 'avant la lettre'.

Hunter S. Thompson, schrijvend in de zon en nippend aan een glaasje.

Opnieuw Hunter S. Thompson, nu in een auto, blikje bier binnen handbereik.

Vladimir Nabokov.

Truman Capote tussen zijn poezen.

John Updike, starend uit het raam. Aan het werk John! Schrijven!

Opnieuw William Faulkner, in een 'Mulischiaanse houding'.
En wéér in korte broek. Let ook op de sokken.

Agatha Christie.

E. B. White in z'n minimal omgeving.

De boekenkast van Abdelkader Benali

2011-08-17T06:25:00.000-07:00

Weer een blik in de boekenkast van een VIP. Dit keer de boekenkast van schrijver Abdelkader Benali. Een vreemd geordende verzameling, maar wel eentje van hoge kwaliteit: de cadeauboekjes van Youp zul je er niet in aantreffen. Helaas zijn niet alle ruggetjes goed leesbaar dus de titeloogst is weer beperkt.

(Klik op de foto voor een vergroting)

Bovenste plank
1 Elias Canetti - titel onleesbaar
2 Willem Wilmink - Verzamelde liedjes en gedichten

2e plank
Geen enkele titel leesbaar

3e plank
3 Een verzameling Privé-domein van de Arbeiderspers - nauwelijks aangeraakt en ongelezen zo te zien

4e plank
4 Mussolini - titel niet zichtbaar, ongetwijfeld een biografie
5 William Golding - weer een gok: The Man Who Wrote Lord Of The Flies door John Carey
6 Liaquat Ahamed - Lords of Finance
7 José Samarago - De stad der blinden
8 Vladimir Nabokov - Twee delen van een Engelse uitgave van het verzameld werk?
9 V.S. Naipaul - Het raadsel van aankomst

5e plank
Rechts van de schrijver:
10 Lucebert - Verzamelde gedichten (staat ook bij Nico Dijkshoorn in de kast)
11 Michel Houellebecq - Mogelijkheid van een eiland

6e plank
12 Timothy D. Noakes - Lore of Running (boek voor de fanatieke/serieuze hardloper)
Rechts van de schrijver:
13 Rudy Kousbroek - Het Oostindisch kampsyndroom

Andere boekenkasten:

• De boekenkast van Guido Belcanto

• De boekenkast van Mensje van Keulen
• De boekenkast van Nico Dijkshoorn

• De boekenkast van Joost Zwagerman
• De boekenkast van Cornald Maas

De boekenkast van Nico Dijkshoorn

2011-08-12T02:27:00.000-07:00

Een klein inkijkje in de boekenkast van 'dichter' Nico Dijkshoorn. De foto stond ergens op twitter. Prominent op de foto staat een pinguin, want daar ging het de schrijver himself om. Wij boekenkastwatchers zijn meer geïnteresseerd in de boeken op de achtergrond. En als we daar op inzoomen zien we vooral veel Reve staan. Oef, die man is zo te zien in het bezit van het complete oeuvre van de volksschrijver. Gelukkig voor ons staan er ook nog een paar andere auteurs in de kast, zodat we indruk krijgen van de smaak van Dijkshoorn.

(klik op de foto voor een vergroting)

Een inventarisatie:

1 Lucebert: Verzamelde gedichten

2 Charles Burns: Black Hole? (een gokje)

3 Gerard Reve: Verzameld werk

4 Gerard Reve: Brieven aan Wimie

5 Gerard Reve: Brieven aan Simon C.

6 Reve Jaarboek 2

7 Een stapeltje eigen werk: Kleine Dingen

8 Erik Kessels: In almost every picture / Hironori Akutagawa

9 Erik Kessels: in almost every picture / Joop Eijkens

10 Erik Kessels: In almost every picture

11 Een ouwtje van Gerard Reve, toen Reve zich nog G.K. van het Reve noemde, de titel is niet te zien

12 Gerard Reve: Brieven aan Josine M.

13 Gerard Reve: Moeder En Zoon

14 G.K. van het Reve: Nader tot U

15 Gerard Reve: De Taal Der Liefde/Lieve Jongens

16 Gerard Reve: Bezorgde Ouders

17 Een paar nummers van het literaire tijdschrift Tirade

18 Reve Jaarboek 2 (alweer)

19 G.K. Reve: Nader tot U (2x)

20 Jack Kerouac. Titel onleesbaar: On the Road ligt het meest voor de hand natuurlijk

21 Ischa Meijer. Ik gok op het boek: 'Ischa Meijer: De interviewer. 50 interviews uit 25 jaar interviewen.

22 Albert Kersten: Luns - Een politieke biografie

Andere boekenkasten:

• De boekenkast van Guido Belcanto

• De boekenkast van Mensje van Keulen
• De boekenkast van Abdelkader Benali

• De boekenkast van Joost Zwagerman
• De boekenkast van Cornald Maas

Inside North Korea

2011-08-08T12:51:00.000-07:00

Inside North Korea is een fotoserie van David Guttenfelder. Bij hoge uitzondering kreeg de AP-fotograaf toestemming om met zijn camera door Noord Korea te trekken. Een unieke gelegenheid in het voor de rest van de buitenwereld afgesloten land.
Wat opvalt aan de foto's is de karakterloosheid van alles: straten, gebouwen en mensen lijken steriel en emotieloos. Alof niets en niemand mag opvallen en ieder individu ontdaan is van zijn persoonlijke eigenschappen. Een Big-Brother maatschappij die mij vanwege de mysterieuze uitstraling nieuwsgierig maakt. Fascinerende foto's.

• Inside North Korea door David Guttenfelder

(klik op de foto's voor een vergroting)

Haast!

2011-08-07T00:19:00.000-07:00

Altijd haast. Rennen om de kinderen op tijd naar school te brengen, om exact om negen uur in te loggen, om een klus af te ronden, om boodschappen te doen, de kinderen op te halen, eten klaar te maken, om ze op tijd in bed te leggen.
Haast, haast, haast en altijd te laat...

Sorry I'm Late from Tomas Mankovsky on Vimeo.

Beijing in 3D

2011-08-06T09:12:00.000-07:00

Op zoekmachine Baidu staan prachtige 3D tekeningen van Chinese steden. Mijn god, wat zijn die plaatsen toch groot en indrukwekkend.

Baidu is een Chinese zoekmachine, dus voor iemand die geen Chinees kan lezen is het vrijwel onmogelijk om de kaarten op te sporen. Maar don't worry, dat heeft iemand anders al voor ons gedaan. Check Chappo.blogspot.com voor een overzicht.

David Barth: tekentalent

2011-08-05T07:34:00.000-07:00

Geweldig tekeningen van David Barth. David is 11 jaar en autist. Geen idee of je dat aan de tekeningen kunt afzien. Misschien op de tekening die vol staat met vogels: alsof één vogel niet genoeg is en ze allemaal getekend moeten worden om grip te krijgen op de wereld. Maar misschien is dat wel een onzintheorie van mij.

Meest opvallend en daarom ook het belangrijkst is het tekenplezier en het talent dat van het papier afspat. Wat een feilloos gevoel voor kleur, perspectief en compositie.
Elf jaar, en dan al zó goed.

• Website David Barth

(klik op de tekeningen voor een vergroting)

Paradijs

2011-08-03T05:39:00.000-07:00

Weblogamorf is al een tijdje op zoek naar het paradijs. Het paradijs kan van alles zijn: een eilandje in de Stille Zuidzee, een idyllisch tuinhuisje, een boerderij in the middle of nowhere. Of misschien is het paradijs wel een vuurtoren met een huisje ernaast zoals op dit plaatje. Waar is het? Nergens, want het is ontstaan in het hoofd van een schilder die het vervolgens op het doek heeft vastgelegd. Een niet bestaande plek dus. Jammer, we wilden net onze koffers het duin opsjouwen, maar bespaar je de moeite jongens, want het is een fata-morgana. We zoeken verder.

Reclamepraat door Roger Sterling

2011-07-29T06:12:00.000-07:00

Roger Sterling... Alleen followers van de tv-serie Mad Men weten over wie ik het heb als ik die naam noem. Dus voor de non-followers volgt hier een korte twee zinnen bio: Roger Sterling is mede-eigenaar van het New Yorkse reclamebureau Sterling Cooper. Maar Roger Sterling is vooral sexist (maar welke man is dat niet in die serie?) en een echtgenoot die zijn vrouw chronisch bedriegt (maar welke man doet dat niet in die serie?).

Kortom Roger Sterling is een 'foute man'. En nu komt het: toch mag ik hem. Misschien komt dat omdat die slechte kant van hem wordt goed gemaakt door zijn levensinstelling: hij geniet met volle whiskey-teugen van het leven, heeft humor en doet zich niet anders voor dan hij is. Welke situatie zich ook voordoet: Roger Sterling blijft schaamteloos zichzelf.

Zijn humor komt vooral tot uiting in de typische Roger Sterling one-liners. Een aantal van deze bijzondere uitspraken zijn verzameld in het boekje 'Reclame Praat'. Ze zijn niet allemaal even sterk maar de highlights blijven hilarisch.

• Reclamepraat - Roger Sterling

Het kleine boek van de Beatles

2011-07-24T03:44:00.000-07:00

Het kleine boek van de Beatles is een prachtige strip-biografie van de Franse tekenaar Hervé Bourhis. Het boek vertelt niet alleen de geschiedenis van de groep maar gaat ook in op de solo-carrieres van John, Paul, George en Ringo na het uiteenvallen van de band.
Bourhis heeft een leuke tekenstijl en een beetje Beatles-kenner herkent de meeste plaatjes van bestaande foto's. Er staat zoveel informatie in, dat het eigenlijk een klein naslagwerkje is. Leuk om zo nu en dan ff door te bladeren.

Snapshot van een gedachte

2011-07-18T01:41:00.000-07:00

Op de site Dear Photograph staat een kleine verzameling oude foto's die opnieuw op dezelfde plek zijn genomen. De foto's zijn niet exact hetzelfde. Op de nieuwe foto houdt een hand het 'oude' plaatje voor de lens, zodat de omgeving van nu er ruimer en als een soort passe-partout omheen valt.
De begeleidende teksten zijn soms een beetje melig. Wat ik jammer vind. Want eigenlijk is het een gevoelig, melancholisch en nostalgisch project. Omdat een gebeurtenis die ooit de moeite waard was om te fotograferen wordt herbeleeft op exact dezelfde plek, zonder dat alle personen van toen aanwezig zijn.

Ik vind dat herkenbaar. Want persoonlijk heb ik veel met plekken waar ik ooit samen met iemand een bijzonder moment beleefde. Helaas heb ik zelden zo'n moment met een camera vastgelegd. Maar in mijn hoofd zitten de plaatjes van die gebeurtenissen wel. Ze komen ongewild bij me op, als ik door de stad fiets bijvoorbeeld en weer langs zo'n plek kom: hier dronk ik met haar koffie, hier zaten we op een zomernacht urenlang op de stoep met elkaar te praten, of hier namen we afscheid en hebben we elkaar nooit meer teruggezien.

Die plekken waar al die gebeurtenissen hebben plaatsgevonden zijn voor mij een beetje heilig. Alsof er een verband bestaat tussen de unieke gebeurtenis en de grond of de omgeving waarin die plaatsvond. En daarom zijn de foto's op Dear Photograph een vrijwel perfecte weergave van wat er soms in mijn hoofd gebeurt. Het zijn een soort snapshots van mijn gedachten.

• Dear Photograph

Via: @Touaregtweet

Bedrooms of the Fallen

2011-07-13T03:18:00.000-07:00

CPL. Brandon M. Craig
25, was killed in an IED attack on July 19, 2007

Fotoproject van de Amerikaanse fotograaf Ashley Gilbertson. Hij fotografeerde slaapkamers van in Irak omgekomen militairen. De bijschriften geven de foto's een extra lading, want de gemiddelde leeftijd van de gesneuvelden ligt rond de 20. En dat is jong.

Op die leeftijd is een slaapkamer nog een eigen wereld waar je je in terug trekt. Niet alleen om te slapen, maar ook om even alleen te zijn. Met spulletjes om je heen waar je aan gehecht bent en die je dierbaar zijn. Officieel ben je volwassen, maar als je de kamers bekijkt zie je bij sommigen nog sporen uit een kindertijd en dat maakt de foto's zo persoonlijk. Als militair sneuvel je in uniform, zonder zichtbare persoonlijke eigenschappen, die heb je achter je gelaten, thuis, en vooral in je slaapkamer.

Met de kennis dat de slaapkamer nooit meer bewoond zal worden, wordt het een kamer zonder toekomst. Een soort 'walk-in' altaar voor de nabestaanden. Waar de aanwezigheid van wie er geslapen heeft nog voelbaar is.

Klik op de foto's voor een vergroting.

Airman 1st Class Carl L. Anderson Jr.
21, was killed by an IED on 29 aug. 2004

CPL. Jennifer M. Parcell
20, was killed by a suicide bomber on feb. 7, 2007

PFC. Karina S. Lau
20, died when the helicopter she was in crashed on nov. 2, 2003

LCPL. Blake H. Howey
20, was killed by an IED on feb. 18, 2007

CPL. Matthew J. Emerson
20, was killed when his vehicle rolled over on september 18, 2007

PFC. Nils G. Thompson
19, was killed aug. 4, 2004 by a sniper

PFC. Richard P. Langenbrunner
19, commited suicide on april 17, 2007

• Website Bedrooms of the Fallen

The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore

2011-07-12T02:51:00.000-07:00

Ik heb zelf geen iPad, maar voor deze fantastische kinder-app zou ik er eentje aanschaffen: The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore.

Martin Reints: Benzinepomp

2011-07-07T01:22:00.000-07:00

Benzinepomp

De auto stilzetten bij een benzinepomp
zo dat de tankdop niet te ver voor of voorbij het paneel komt
waarop je kunt zien hoeveel je hebt getankt

uitstappen - heet dat een paneel - de

tankdop losmaken
en op enig horizontaal vlak dichtbij leggen

de slang pakken
tanken tot de pomp stopt
de slang een stukje terugtrekken
verder tanken tot er een mooi bedrag op het paneel staat

het wilde westen
de vakanties van vroeger
de toekomst.

Gedicht van Martin Reints uit de pasverschenen bundel Lopende Zaken. Ik vind het een mooi gedicht: want het maakt duidelijk dat zelfs bij iets banaals als benzinetanken - waarbij herkenbare handelingen worden beschreven - je gedachten een onbedwingbaar melancholisch sprongetje maken.

Naar vroeger bijvoorbeeld, toen je op de achterbank van de auto met je vader en moeder op vakantie ging en op weg was naar Frankrijk of Spanje. Er onderweg getankt werd en jij toekeek van achter het opengedraaide raam en je de benzinegeur opsnoof.
Of naar de toekomst, omdat de verleiding in je opkomt om weg te rijden, het romantische onbekende - wilde westen - tegemoet.

Prachtig. Zelfs in een benzinetank zit poëzie.

• Meer over Lopende Zaken

Heimwee naar Ischa Meijer

2011-06-30T12:51:00.000-07:00

Opa haalt weer 's wat uit de oude doos. Dit keer een fragment uit een interview van Cees van Ede met Ischa Meijer uit 1984. Probeer het uit te zitten tot 3 min. en 10 sec. want dan geht's los!

WTF!

2011-06-25T08:02:00.000-07:00

Werk van de Amerikaanse 'street-art' kunstenaar Dan Witz. Wat hij maakt is angstaanjagend, dus iedereen is gewaarschuwd.

Dan Witz: “For this summer’s (2010) street art project I’m installing my Dark Doings imagery on highway interchanges, in heavily trafficked bottleneck locations. The idea is that each day, thousands of people stuck in traffic, captive in their cars, roll by my pieces at 2 miles an hour. Almost to a person, the immediate reaction to the pieces seems to be, “WHAT THE FUCK?”, so I’m calling the series, WHAT THE %$#@? (WTF)”…

Tennis = saai

2011-06-22T12:31:00.000-07:00

Tennis kijk ik al heel lang niet meer. Vooral het mannentennis is 'een wedstijdje serveren' geworden. Zelden zie je nog lange rally's.
Van de laatste set van de Wimbledonfinale uit 2008 tussen Federer en Nadal is een animatie gemaakt. En zo samengevat tot de essentie blijkt dat ik gelijk heb: tennis is saai.

WIM•BLE•DON from BRYANKU on Vimeo.

Julian van Spankeren: tekentalent

2011-06-20T00:19:00.000-07:00

Tekeningen van Julian van Spankeren (1993). Julian begon op zijn tweede al met tekenen:

'Mijn ouders gaven me op jonge leeftijd geen Gameboy of zoiets dus ging ik in plaats daarvan tekenen om me te vermaken’. 'Ik teken het meest steden of andere gebieden waar mensen of sporen van mensen zijn. Ik teken ook veel kleurrijke landkaarten. Die landkaarten zijn meestal kaarten van fantasielanden en als er een echt bestaand land op staat kloppen de wegen, steden en gebieden niet.'

Julian heeft al verschillende exposities gehad. Op dit moment zijn zijn tekeningen te zien in lunchcafé Coffee and Cacao in Monnickendam.

• Website Julian van Spankeren

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Julian van Spankeren bij 'Van zuks dus' van RTV Noord-Holland from Daniel Baars on Vimeo.

Trompe l'oeil

2011-06-14T22:02:00.000-07:00

Serie Trompe l'oeils van schilder Mortan Thyholt. Alsof er echt foto's, tekeningen en brieven op het doek zijn geplakt. Maar 'don't touch'! Want ze zijn niet echt maar geschilderd.

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Caravankunst

2011-06-12T04:03:00.000-07:00

Prachtige schilderijen en tekeningen van de Australische kunstenaar David Frazer. Op de meeste plaatjes zijn caravans te zien. Als je daar niks mee hebt - en die mensen zijn er genoeg - dan doen de afbeeldingen je denk ik niet zoveel. Bij mij maken ze wel iets los, want ik herken er vaag mijn vakantieverleden in. Lang geleden toen ik er samen met mijn ouders op uit trok.

Maar het blijft een vage herkenning, want echte vakantiekiekjes zijn het niet. Deze caravans staan er verlaten bij, en eenmaal uit de omgeving van de camping wordt een caravan al snel het onderkomen voor 'outcasts' en 'nomaden', of in ieder geval voor mensen die zich in afzondering hebben afgewend van het gangbare 9-tot-5-leven in de maatschappij.
Ze krijgen dan iets mysterieus, wie leeft daar en waarom? En in het donker - wanneer er een zwak licht door de ramen schijnt - krijgen ze iets dreigends.

Kweek!

2011-06-09T11:10:00.000-07:00

Griezelig allemaal dat gedoe met die EHEC bacterie. Maar wij van Weblogamorf hebben de oplossing: begin je eigen moestuin! En wanhoop niet, want het kan ook als je 3 hoog achter woont, groente kweken kan namelijk ook in een pot! Weet je tenminste zeker dat er geen vergif in de grond zit.

Wij van Weblogamorf eten zelf gekweekte paprika's en binnenkort oogsten we onze tomaatjes, komkommertjes en aardbeien. En iedere kweekdummy kan het: je hoeft die planten alleen maar water te geven, dat is alles. En voor iedere 'die hard' zelf-kweker is er het boekje: Moestuin in pot. Vol handige tips en trics. Kom op mensen, we beginnen een trend!

• Bestel hier Moestuin in pot (of beter: koop het in de zelfstandige boekhandel)

Tony Orrico: The Human Spirograph

2011-06-08T07:44:00.000-07:00

Tony Orrico noemt zichzelf Human Spirograph, en dat is een perfect gekozen naam als je hem aan het werk ziet. Want bij de creatie van grote symmetrische figuren is zijn lichaam het belangrijkste instrument. Zijn armen doen het meeste werk door tegelijkertijd dezelfde bewegingen te maken terwijl de potloden in zijn handen grote abstracte figuren achterlaten op papier. Een performance die uren kan duren en die op video wordt vastgelegd. Het resultaat vind ik prachtig, maar nog mooier is het om hem aan het werk te zien.

• Website Tony Orrico

Preview iOS5

2011-06-06T21:16:00.000-07:00

Het nieuwe besturingssysteem gedemonstreerd op een iPad:

Benauwde powernap

2011-06-05T23:52:00.000-07:00

Ik twijfel niet aan de kracht van de powernap. Dat minislaapje doet wonderen. Na een powernap voel je je fitter, ben je verlost van geeuwaanvallen en kun je er weer tegenaan. Thuis in de privé omgeving is de powernap geen probleem, maar op kantoor is het korte slaapje helaas nog taboe.

De maker van de Ostrich probeert daar verandering in te brengen. Maar oef, ik weet het niet hoor als ik die Ostrich zo bekijk. Want het lijkt wel alsof je je hoofd in een anus steekt. En ik geloof niet dat ik snel in slaap val in dat benauwde darmkanaal. Ik snak al naar adem als ik de foto van die slapende man zie. En nooit uitlenen dat ding, want voor je het weet ruikt 'ie naar de zure zweetlucht van een ander of zijn er vette haren in achtergebleven. Dus mij zul je niet snel op kantoor zien rondlopen met de Ostrich nonchalant over mijn schouder geslagen. Dan maar ongemakkelijk wegdommelen achter mijn beeldscherm.

Gezinsgeschiedenis

2011-06-01T11:37:00.000-07:00

Pasfotoserie van een Argentijnse familie. De serie is begonnen in 1976 met twee foto's van het echtpaar Diego en Susy. In 1978 en '79 volgden twee kinderen. In 1984 werd de derde geboren, allemaal zoons. Eigenlijk zijn ze niet eens zoveel veranderd. Oké, ze zijn ouder geworden, maar van een radicale verandering is bij geen van hen sprake. Knap hoe ze dit consequent ieder jaar hebben volgehouden.

Ik ben benieuwd hoe het verder met ze gaat. Wanneer valt de eerste af? En gaan ze dan door met dit project? En wanneer volgen de kleinkinderen?

Nah, who needs another search engine?

2011-05-27T12:24:00.000-07:00

Visitekaartje van Larry Page, oprichter van Google. Het kaartje is in het bezit van iemand die anoniem wil blijven. De man reageerde ooit op een oproep op internet waarin gevraagd werd naar de grootste zakelijke blunders. Hij stuurde een foto op van het kaartje samen met het volgende antwoord:

"I met both Carl Page and Larry Page at a party hosted by a Stanford friend of mine in 1998. Carl gave me his card for eGroups and said 'we're hiring'. Larry gave me his card for Google - a flimsy bit of paper obviously printed by bubble jet - and said 'we're hiring'. I said, 'Nah, who needs another search engine?' and went to graduate school."

Oef, dat is even slikken, the biggest mistake ever. Alsof je ooit door Lennon en McCartney voor The Beatles bent gevraagd en het aanbod hooghartig hebt afgeslagen. Ik zou het kaartje ergens onder in een laadje wegstoppen. Ik zou het niet weggooien, dat niet. Het slechts een enkele keer tevoorschijn halen wanneer je 's avonds alleen in de huiskamer zit. Ik zou het vasthouden en er naar kijken, om het daarna weer snel weg te stoppen met de gedachte: had ik maar ja gezegd... Een twee letterwoord dat uiteindelijk het verschil maakt tussen 'rich and famous' en een doorsnee anoniem leven.

Mijn huis staat in brand, en ik neem mee...

2011-05-26T04:28:00.000-07:00

Een vraag die iedereen zichzelf wel eens stelt: wat neem je mee als er thuis brand uitbreekt? De tijd om weg te komen is beperkt dus moeten er keuzes worden gemaakt. En alleen de dierbaarste bezittingen komen natuurlijk in aanmerking.
De website 'The Burning House' staat vol met foto's van deze uitverkoren spulletjes. Sommige dingen zullen wel een sterke gevoelswaarde hebben, zoals een rugzak, een roeispaan of een paar oude afgetrapte schoenen.
Leuk project, waar je zelf ook een bijdrage aan kunt leveren, en laten we hopen dat je 'in het echt' nooit voor dezelfde keuze komt te staan.

• Meer foto's op The Burning House

Naief griezelig gezinsgeluk

2011-05-24T11:34:00.000-07:00

Fotoserie van Julie Blackmon waarin het hectische gezinsleven centraal staat. Als het schilderijen zouden zijn dan zou je ze in het hokje naief indelen. Hoewel? Op sommige is ook duidelijk een griezelige ondertoon aanwezig en lijkt het gevaar op de loer te liggen.
Maar de vrolijkheid blijft overheersen. Zoals op de foto waar een vader zijn kind in zijn armen heeft en tegelijkertijd een ladder vasthoudt. Tsja, als vader leer je snel multi-tasken, je moet wel. Herkenbare hectiek.

• Website Julie Blackmon

(klik op de foto's voor een vergroting)

When you see tuna, think panda

2011-05-21T08:31:00.000-07:00

Geweldige campagne van milieu-organisatie Seashepherd gemaakt door Ogilvy & Mather. Tsja vervang de bedreigde vis door de zwart-witte knuffelbeer en de boodschap komt opeens hard aan. Geniale vondst en knap verbeeld.

Sentimental journey

2011-05-20T21:50:00.000-07:00

Foto van een eetkraampje voor het Beijing Railway Station in China. De foto maakt een gevoel bij me los, want wat zou ik graag dáár willen zijn. Vooral op het moment waarop de foto is genomen: tijdens de schemering. Ik heb er ooit zelf gelopen, misschien wel rond hetzelfde tijdstip en waarschijnlijk is het daarom dat ik zo'n sterk gedachtensprongetje maak.

Daar in Beijing ben je als Europeaan altijd een vreemde. Nooit één van hen, ver weg van iedereen die je kent. Opvallend maar anoniem loop je over straat.

Als ik naar de foto kijk, lijkt het alsof we op weg naar ons hotel zijn. We kijken om ons heen en verbazen ons over het leven dat hier dag en nacht door lijkt te gaan. Gelaten of gehaast bewegen Chinezen zich over straat. We lopen met de stroom mee, ruiken de geur van eten, en verlangen naar de douche in ons hotel en naar het zachte bed, waar we straks in een diepe slaap zullen vallen.

Ik maak het allemaal mee als ik naar de foto kijk.

• Meer foto's op de site gokatayama

Obama meets Osama

2011-05-16T00:36:00.000-07:00

Hilarische foto van Obama die een toast uitbrengt met de dubbelganger van Osama. De foto is ergens genomen in Zuid-Amerika waar Osama 2 een barretje runt. Na het lezen van het bijschrift blijkt dat niet alleen Osama een nepperd is, maar ook de gefotografeerde Obama. Ik was er voor de helft ingetrapt.
Twee dubbelgangers die elkaar de hand schudden. Uniek.

• Meer foto's van de Obama en Osama meeting

Het leven op het dak van de stad

2011-05-09T04:53:00.000-07:00

On your Roof is een fotoserie van Stephanie de Rouge. De serie laat daken in New York zien die door bewoners voor uiteenlopende doeleinden worden gebruikt. De één heeft er een prachtige daktuin gemaakt, een ander sport er en weer iemand anders is er een openluchtbiosoop begonnen. Mooi om te zien hoe het leven in de stad zich niet alleen op de grond afspeelt, maar ook - onzichtbaar voor bijna iedereen - op het dak.

Vecht me hier vandaan

2011-05-01T02:44:00.000-07:00

'Sta op, sla alles kort en klein vader, vecht me hier vandaan.'

Slotzin van één van de café-gedichten van Robert Anker uit de bundel 'In het Vertrek'. De zin schiet wel eens door mijn hoofd wanneer ik met anderen in een overvol café sta te praten. Zoals afgelopen Koninginnenacht bijvoorbeeld, na het concert van Patrick Watson. Ik vind het één van de mooiste gedichten dat ik ken, en vat de laatste woorden op als een roep om verlossing en bevrijding.

Lees en luister naar het complete gedicht op de site van Poetry International.

Nog één nachtje slapen...

2011-04-28T02:11:00.000-07:00

En dan zit ik in het Concertgebouw. Niet tussen de 'living death' die normaal gesproken op de stoeltjes zitten weg te dommelen, maar tussen anderen die net als ik voor singer-songwriter Patrick Watson zijn gekomen. Het wordt een uniek concert denk ik, omdat Watson wordt begeleid door het Concertgebouworkest.

Hier een klein voorproefje van Watson live, ergens op straat in Frankrijk. Tsja, het ene moment sta je op straat te spelen en het andere moment sta je op het podium van één van de bekendste concertzalen ter wereld.

Kleine analyse van een Beatlesclipje

2011-04-27T03:10:00.000-07:00

Live-opname van 'She Loves You' van The Beatles.

Het gillende publiek blijf ik fascinerend vinden. Zelfs een Bobby valt uit zijn rol door met zijn hoofd mee te bewegen op de muziek. Een vrouw zet haar tanden in een stuk stof. Verder veel betraande ogen en een uitzinnig publiek. Uit de beelden spreekt totale verrukking, aanbidding die volgens mij zelden daarna nog is geëvenaard. Maar let ook op de enkeling die de muziek blijkbaar niet te harden vindt. Want als je goed kijkt zie je twee mensen met hun vingers in hun oren zitten. Eentje kan het zelfs niet aanzien en heeft haar hoofd afkeurend afgewend.

De clip is uit 1963, ik was nog niet eens geboren.

Mooi weer broodje

2011-04-19T04:55:00.000-07:00

Ik ben een liefhebber van het Venetiaanse Tramezzini broodje. Ik weet wel waarom: je proeft eigenlijk alleen het beleg want het sneetje witbrood smaakt nergens naar. Dus beleg het broodje met verse tonijn, gerookte zalm, stukjes kipfilet of de lekkerste prosciutto. Smeer er een beetje mayo, pesto of iets anders over en beleg het tot slot met 'gezonde' tomaat, een eitje, ruccola of een paar schijfjes komkommer. Glaasje prosecco of witte wijn erbij en het succes is verzekerd.

Voor de Tramezzini-doe-het-zelfers:

En als je geen zin hebt om in de keuken te staan dan kun je ze 'klant en klaar' halen bij 'Il Tramezzino' in de Haarlemmerstraat 79A, of Utrechtsestraat 24 (binnenkort open).

Het dagelijks leven dagelijks vastgelegd

2011-04-16T23:45:00.000-07:00

Nieuw project van Jonathan Harris: 'The Storytelling of Life'. Vanaf zijn dertigste maakte Harris iedere dag een foto die hij na verloop van tijd aan elkaar monteerde tot een filmpje. Het resultaat is bijzonder: privébeelden die elkaar snel opvolgen waardoor je een korte indruk krijgt van een leven. Niet zo exibisionistisch en opdringerig als in een reality-soap, maar subtieler en bescheidener. Harris was ook één van de mensen achter het indrukwekkende 'We Feel Fine' project.

"No matter what you do in your life, what you create, what career you have, whether you have a family or kids, or make a lot of money… your greatest creation is always going to be your life’s story. Because it’s like this container that holds all of those other things. That was something I was really interested in with this project, thinking about life itself as a creation, as a story that you’re writing.” Jonathan Harris

Ontwerp eens een mooie auto! De doctrine van de stroomlijn.

2011-04-12T01:29:00.000-07:00

Vrolijke foto van de vorig jaar overleden schrijver Rudy Kousbroek zittend in een old-timer samen met zijn dochtertje. Het is een oude foto, genomen in de zestiger of zeventiger jaren, lang geleden maar wel in een tijd dat een old-timer al een old-timer was.

Kousbroek had een interessante theorie over auto's: namelijk dat het met de schoonheid van de auto was afgelopen op het moment dat de vorm ervan werd gestroomlijnd. En daar had hij wel een punt vind ik, want daarvoor waren auto's een soort huisjes op wielen, met een plat dak, een houten interieur, koplampen die op lantaarns leken, ramen die je openklapte en een trede waar je op kon staan voor je de auto binnenging.
Nu is dat anders, zien auto's er bijna allemaal hetzelfde uit en wordt de vorm bepaald door de minste luchtweerstand om een zo hoog mogelijke snelheid te bereiken, terwijl we die zelden of nooit halen.

Het wachten is nu op een industrieel ontwerper die het vormgevingsroer van de auto eens drastisch omgooit, de stroomlijndoctrine doorbreekt en een auto maakt die we ademloos blijven nastaren, niet omdat die zo hard kan, maar enkel omdat hij mooi is.

Slinkachu: Concrete Ocean

2011-04-10T04:36:00.000-07:00

Nieuwe 'Little People' serie van Slinkachu. Eerder maakte hij al 'Little People in the City': miniatuurpoppetjes her en der neergezet op straat, wat vaak grappige beelden opleverde. Deze nieuwe serie met de titel 'Concrete Ocean' borduurt voort op hetzelfde thema, hoewel Slinkachu wel steeds meer om zijn poppetjes begint heen te bouwen, een melig huisje van sigarettenpeuken bijvoorbeeld, waardoor de foto's soms flauw worden.

Want mijn voorkeur gaat uit naar de plaatjes van de 'little people' zonder dat daar teveel omheen geknutseld is: 'all alone' staand aan de rand van een plas water bijvoorbeeld, of een man in het park, eenzaam zittend aan een tafeltje. Want dan is de foto niet alleen grappig, maar ook nog 's een beetje melancholisch. Dus keep it simpel, dat werkt het best.

• Website Slinkachu
• Little People in the City op Weblogamorf

Slinkachu aan het werk:

Vlieg met me mee

2011-04-09T22:42:00.000-07:00

Van San Francisco naar Parijs in 2 minuten.

Via www.froot.nl

Roger Cremers: Auschwitz Tourist

2011-04-08T11:29:00.000-07:00

Fotoserie van Roger Cremers: Auschwitz Tourist. De serie werd in 2009 bekroond met een World Press Photo onderscheiding.
Tsja wat doet een toerist als die ergens naar toe gaat: die maakt foto's, ook in Auschwitz. En als zo'n toeritst op zijn beurt wordt gefotografeerd door Cremers dan levert dat soms pijnlijke plaatjes op.

• Website Roger Cremers

Me, Myself and I

2011-04-05T00:25:00.000-07:00

Foto's van de Chinese kunstenaar Chi Peng, momenteel te zien in het Groninger Museum. De titel van de tentoonstelling - Me, myself and I - is veelzeggend want het is de kunstenaar zelf die we bloot en talloze malen vermenigvuldigd op de foto's zien. Soms rennend door een stad waar het tempo van de vooruitgang voor een gewoon mens bijna niet meer bij te benen is. Of fladderend als een libelle door de lucht. Grappige, niet al te zware photoshopkunst.

• Website Groninger Museum
• Website Chi Peng

De schaduwen van Masashi Kawamura

2011-04-04T00:09:00.000-07:00

Prachtig clipje van de Japanse band Sour gemaakt door Masashi Kawamura. Ongelooflijk wat die allemaal voor schaduwsilhouetten op de muur weet te toveren. En ik ben al blij als het me lukt om een 'sort of' konijn na te doen op de muur van de kinderkamer...

Regen, steden en minimal music

2011-04-01T08:15:00.000-07:00

Ik hou van regen, steden en minimal music. Dus dit is het ideale clipje: de opening uit Glassworks van Philip Glass met uitzicht op een regenachtig Los Angeles.

Thomas Demand - Detail 1

2011-03-31T01:30:00.000-07:00

Kunstwerk van Thomas Demand, Detail 1: een bureautje met daarop papier, een asbak, mok, typemachine en een doosje dat nog het meest lijkt op zo'n doos waar je van die dunne papieren tissues uit kunt trekken. De voorwerpen zijn niet echt maar van karton. Het beeld is nagemaakt van een foto. Demand heeft niet een willekeurig bureau als onderwerp uitgekozen, maar dat van Bill Gates toen die nog aan het begin van zijn carriere stond. En daardoor krijgt de afbeelding een betekenis.

Want met de kennis van nu weten we dat dit eenvoudige tafeltje het begin is geweest van een machtig softwarebedrijf. Verantwoordelijk voor de ontwikkeling van een 'besturingssysteem' voor computers, die vervolgens de wereld hebben veranderd. En dat feit maakt dit bureau bijna historisch. Misschien was dat de reden voor Thomas Demand om deze plek na te bouwen.

Als je andere werken van Demand bekijkt denk ik niet dat Demand het Gates-bureau uit bewondering heeft nagemaakt. Want de plekken die hij nabouwt zijn plekken waar beslissingen worden of zijn genomen, beslissingen die van invloed zijn op de toekomst van mensen, en die in het uiterste geval gaan over leven en dood. De onschuldige plekken zijn dus minder onschuldig dan ze lijken, aldus Demand.

Bizar is dat alle kartonnen maquettes door Demand worden vernietigd nadat ze zijn gefotografeerd. Niet de kartonnen maquette maar de foto is uiteindelijk het kunstwerk.

Meer 'kartonnen' werk van Demand:

Office, 1996
(Het voormalige hoofdkwartier van de Stasi in Oost-Berlijn)

Flur, 1995
(Hal naar het appartement van serie moordenaar Jeffry Dahmer in Milwaukee)

Badezimmer, 1997

(Maquette van de badkamer waar in 1987 het lichaam van de Duitse politicus Uwe Barschel werd gevonden)

My Bad Parent

2011-03-27T01:49:00.000-07:00

Ik hoop dat ik een goede vader ben en dat ik geen gekke dingen met mijn kinderen doe. Zoals wijlen Wacko Jacko bijvoorbeeld die één van zijn kinderen aan een babyvoetje over de rand van een balkon aan de op straat opgestelde paparazzi's showde. Volgens mij werd hij direct na dat 'incident' uit de ouderlijke macht ontzet. En terecht. Maar er zijn meer mensen die rare dingen met hun kinderen doen. De site My Bad Parent staat er vol mee. Om sommige foto's kan ik nog wel lachen, maar er zitten er ook tussen die gaan me te ver. Dus alle gevoelige pappa's en mamma's zijn gewaarschuwd.

• Meer foto's op My Bad Parent

Beach House - Walk in the Park

2011-03-25T04:25:00.000-07:00

Mooi nummer van Beach House: Walk in the Park. De walk lijkt meer een trip, want door het trage tempo en het orgeltje dat hyphotiserend dezelfde akkoorden blijft herhalen lijkt het wel of je tijdens het luisteren in een hallucinatie terechtkomt. En wat een apart laag stemgeluid heeft de zangeres van het bandje. De hele cd is trouwens mooi.

I-pad killer

2011-03-22T02:43:00.000-07:00

Geniale commercial van boulevardblad The Sun.

Parallel World

2011-03-20T06:07:00.000-07:00

Parallel World is een privé project van Ji Lee, één van de creatief directeuren van Google Creative Lab in New York. Het bestaat uit miniatuur huiskamertjes die op de lege plekken van verschillende plafonds zijn geplakt. Grappige kleine diorama's die een gedachte bij je los maken, want met zo'n mini-interieur aan het plafond lijkt het alsof je niet de enige bewoner van je huis bent, en dat er een nog een andere werkelijkheid is die we niet kunnen waarnemen. Verrassende gedachte voor iemand die bij één van de bekendste technologiebedrijven werkt. Of bedoelt Lee iets anders en wil hij met het project onze nietigheid benadrukken, en kijken we niet naar een kleinere wereld maar naar onszelf?

Inception in zestig seconden

2011-03-18T15:30:00.000-07:00

Inception naverteld in een animatiefilmpje van 60 seconden. De animatie is gemaakt van oude lijntekeningetjes. Het resultaat is schitterend. Zelfs het ingewikkelde verhaal wordt me dankzij dit filmpje langzaam maar zeker duidelijk. Deze Inception had wat mij betreft veel langer mogen duren.

Hoe voelt dat nou zo'n aardbeving?

2011-03-13T06:10:00.000-07:00

Filmpje van de aardbeving in Japan. We zien een interieur (inclusief witte Imac aan de muur) dat heftig heen en weer begint te schudden. Bijna alles gaat omver en in een mum van tijd verandert de huiskamer in een ravage. De bewoners (een echtpaar? met kindje) zoeken buiten op straat een veilig heenkomen terwijl de beving maar door blijft gaan. Opvallend dat ze de enige zijn die naar buiten vluchten. Buren zijn blijkbaar niet thuis. Indrukwekkend filmpje vooral omdat het lijkt of je de beving zelf meebeleeft.

My Fridge Food

2011-03-08T01:07:00.000-08:00

Wij van weblogamorf zijn geen voedsel fundamentalisten, maar zonde vinden we het wel wanneer er eten wordt weggegooid. Maar wat moet je in godsnaam met die rare verzameling overgebleven spulletjes in je fridge? Onderstaande website weet er wel raad mee: klik alles aan wat er in je koelkast is overgebleven en vervolgens rolt er een recept uit. Geweldig!

• Bezoek My Fridge Food

Bluff your way into 'de toko'

2011-03-07T23:41:00.000-08:00

Handige site voor iedereen die van de Aziatische keuken houdt: de Tokowijzer. Als ik in een toko ben kijk ik mijn ogen uit: wat is er veel, wat ruikt het allemaal lekker maar wat kan ik er mee? Ik durf het bijna nooit te vragen, bang als ik ben voor de minzame blikken van de 'die-hard' Aziatisch kokende Nederlanders die in de rij bij de kassa staan te wachten. Ideaal dus deze site, vooral voor zo'n toko-dummy als ik.

• De Tokowijzer

Ha, haaa tsjoe!

2011-03-06T23:46:00.000-08:00

Huisgenoot J. (goh, ik lijk Sylvia Witteman wel) loopt al de hele week door het huis te sniffen en te snotteren. Oorzaak: griep en een flinke ook. Dus speciaal voor haar onderstaand filmpje.
(filmpje via https://twitter.com/Neeeltje)

De Happy Family van Hideaki Hamada

2011-03-05T23:18:00.000-08:00

Mijn god wat een gezinsgeluk. Herkenbaar voor iedereen die zelf kinderen heeft, tenminste dat hoop ik. Met één kanttekening, want in huize Amorf vliegen de jongsten elkaar soms in de haren, en dat zien we op deze foto's niet terug. Het is één en al vrijheid blijheid in dit Japanse gezin.

Ook mooi om te zien hoe door de kleinsten de wereld wordt ontdekt. Alleen, met z'n tweëen, of aan de hand van vader of moeder. Prachtig gefotografeerd, ik word er helemaal wee van.

• Bekijk alle foto's op de Flickr-pagina van Hideaki Hamada

Gummbah: mijn dagelijkse portie anti-depressiva

2011-03-04T01:01:00.000-08:00

Nu in de winkel: Deirdre c.s. van Gummbah.
Anti-depressiva voor maar 13,50!

• Bestel Deirdre c.s.

Kadhaffi's killerbabes

2011-03-02T01:47:00.000-08:00

Fotoverzameling van de 'female' bodyguards van Kadhaffi. De dames maken deel uit van The Amazonian Guard, een speciale eenheid van 40 'maagdelijke' high heeled killerbabes. Ze wijken geen moment van de zijde van de dictator. Echt indruk maken de babes niet vind ik, sommigen zijn zelfs een beetje oversized. En als ik het hele gezelschap zo bij elkaar zie staan, doen ze me meer denken aan een theatergroep. Met Kadhaffi himself als malle circusdirecteur. Eigenlijk te bizar voor woorden deze verkleedpartij.

• Meer foto's op Acidcow.com

De bunker van Kadhaffi

2011-02-28T04:19:00.000-08:00

Beelden van één van de paleizen van Kadaffi in de buurt van Benghazi. Ik vind de luxe eerlijk gezegd wel meevallen, heb het bij andere dictators wel eens erger gezien. Oké het zwembad is redelijk groot, maar de afmeting van de jacuzzi daarentegen valt een beetje tegen. Daar kan de familie Kadaffi echt niet met meer dan twee personen tegelijk in.

Maar wat het meest opvalt is de ondergrondse bunker, gebouwd door een Zwitsers! bedrijf. Deze zou bescherming bieden tegen een atoomaanval. Tsja, een beetje dictator heeft natuurlijk vijanden. Ook al hang je ontspannen in je jacuzzi, het gevaar ligt altijd op de loer. En hoe machtig je ook bent, je zult er altijd rekening mee moeten houden dat er een dag komt... dat je moet vluchten.

Werk in uivoering - Ravel: Sonatine, 2nd Movement

2011-02-27T08:37:00.000-08:00

't Is weer zondag, dus tijd voor klassieke muziek! Dit keer de Sonatine 2nd movement van Maurice Ravel. Gespeeld door beroeps- en thuispianisten. De eerste opname is van de wereldberoemde 'profi' Martha Argerich. Maar oef, wat speelt ze het stuk snel zeg, alsof ze de eerstvolgende trein moet halen.
Daaronder een paar opnamen van thuispianisten. De één wat beter dan de ander. Geeft niet, ik luister en kijk met bewondering, ik doe het ze niet na. Helemaal onderaan staat naar mijn mening de mooiste uitvoering, gespeeld door 'profi': Jacques Rouvier.
Applaus!

Martha Argerich:

De thuispianisten
Niet helemaal foutloos en naar mijn gevoel zo nu en dan haperend:

Na een blik in haar decollete gaat ze snel van start. 'Over all' best mooi:

Beetje veel galm, maar ook ok:

Als laatste Jacques Rouvier:

• Werk in uitvoering - Debussy: Hommage à Rammeau

A Short History of Flamish Painting

2011-02-24T11:14:00.000-08:00

Prachtig animatiefilmpje waarin je wereldberoemde schilderijen van Belgische meesters voorbij ziet komen. Het filmpje is zo mooi dat het een kunstwerk 'an sich' is.

• Bekijk het filmpje hieronder of op Lucasweb (breedbeeld)

Thom Yorke danst!

2011-02-18T12:01:00.000-08:00

Radiohead blijf ik toch een van de beste bands vinden. Hun nieuwe cd kan vanaf vandaag worden gedownload. Niet gratis dit keer, maar tegen betaling. En hoe gaat het met 'het gezicht' van de band: Thom Yorke? Goed, zo te zien want... Thom Yorke danst!

* Download hier The King of Limbs, het nieuwe album van Radiohead

Optical Illusion

2011-02-16T23:41:00.000-08:00

Dit zou een geweldige reclame voor een printermerk kunnen zijn...

<p>&amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;gt;</p>

Alex Winston - Choice Notes

2011-02-15T01:47:00.000-08:00

Vrolijk liedje dat te horen is bij de nieuwste tv-commercial van Hyundai. Oké toegegeven, 't is een beetje een meisjesachtig lollipopdeuntje, maar so what...

Waarom ik niet van basketbal hou (en ook niet van andere sporten waar van fysiek contact sprake is)

2011-02-09T06:59:00.000-08:00

Blijft gillen deze scène uit Along Came Polly met Ben Stiller en Philip Seymour Hoffman. En by the way: hoe kan het toch dat kale mannen op de rest van hun lichaam vaak zoveel haar hebben?

Andrew Bird - The Happy Birthday Song

2011-02-06T01:21:00.000-08:00

Mooi liedje van Andrew Bird. Het is me nog niet gelukt om iemand enthousiast te krijgen voor de singer-songwriter uit Chicago. Geen idee waar dat aan ligt, misschien zijn z'n liedjes te ontoegankelijk en hebben mensen te weinig geduld. Want ik moet het toegeven: bij mij heeft het ook een tijd geduurd voordat het Bird-kwartje viel, maar toen het eenmaal was gevallen, was ik verkocht en verslaafd aan zijn mooie melodieen.

In het volgende liedje zingt Bird over klein huiselijk geluk - naar mijn mening het mooiste geluk: het moment dat je wakker wordt, koffie zet, de krant leest, afwast en de vissen voert. Tot zover niks aan de hand, totdat de hoofdrolspeler van het liedje beseft dat íe jarig is. En dan gaat het met het geluksgevoel crescendo...

Wat een mooi liedje Andrew, ik zing met je mee, uit volle borst, vooral vandaag:

Don't let it just pass on through you
It's a giant and long cliche,
And that's why I want you to sing it anyway
Sing me happy birthday

Your Tube: Andrew Bird - The Happy Birthday Song

Times Square zonder Billboards

2011-02-03T02:39:00.000-08:00

Ik verdien er mijn brood mee, maar kan me er ook aan ergeren: reclame. Want reclame is vaak opdringerig, schreeuwerig en onontkoombaar. Op internet, op tv en op straat. Maar ik lijk niet de enige te zijn die zich er steeds meer aan stoort, want nu is er een programma'tje ontwikkeld waamee je alle (neon)reclame van Times Square kunt halen. In het begin is 't een beetje puzzelen, maar als je de interface eenmaal onder de knie hebt wordt het steeds leuker om een billboard te vervangen door een sjiek en smaakvol muurtje met gezellige balkonnetjes. Misschien een idee om er eentje te maken met het Rokin als middelpunt?

• Link naar No Ad NY

You Say You Want a Revolution

2011-02-01T01:06:00.000-08:00

Heftige foto's van de onlusten in Egypte. Ze zijn zo scherp dat het lijkt alsof je er zelf met je neus bovenop staat.

Meest indrukwekkend vind ik bovenstaande foto (klik op de foto voor een vergroting). Opvallend is de man met de baret rechts op de foto die met zijn gummiknuppel zijn mannen fanatiek naar voren probeert te dirigeren. Een beetje een schril contrast met de twee politiemannen vooraan die het zwaar hebben: de een krijgt een flinke trap en de ander wordt bijna omver geduwd. Hun helm is voor hun ogen gezakt wat een beetje een sullige indruk maakt.
Een bijzondere foto waarop wordt geduwd en getrokken, geschopt en geslagen. De spanning en emotie druipt er vanaf. De foto's zijn afkomstig van totallycoolpix.

Tip voor iedereen die de opstand in Egypte op de voet wil volgen: Al Jazeera in English via internet (beter dan CNN), en de ooggetuigentweets van Harald Doornbos (GPDCairo) .

The Best Human Beatbox Ever

2011-01-27T02:31:00.000-08:00

Ik ben geen echte hiphopkenner, maar deze jongen schijnt in z'n eentje de hele hiphopgeschiedenis te imiteren. Echt ongelooflijk wat hij allemaal met zijn stem kan. Luister en lach: