Apocalyps in de Lage Landen

Amsterdam CS

'Een 100 jaar verlaten Nederland' heet de illustratieserie gemaakt door Roy Korpel. Alsof er een atoomramp heeft plaatsgevonden en er niemand meer in leven is. Lugubere situaties waar je wel eens over fantaseert en die de Photoshop-tovenaar griezelig zichtbaar heeft gemaakt. In onderstaand time-lapse-filmpje zie je hoe.

• website Roy Korpel

Eindhoven

Rotterdam

Verlaten kantoor in Rotterdam

Utrecht

Verlaten trein in Nederlands landschap

Boring city: Zheng Zhou

Reportage over ghost-cities in China. Complete nog maar net uit de grond gestampte steden staan leeg. De huren van appartementen en winkelruimtes zijn te hoog met als gevolg dat de steden vrijwel uitgestorven blijven. Hier en daar veegt een schoonmaker een straat schoon. Maar voor wie? Want inwoners zijn er niet. Bizarre beelden van een boring city.

New York Sleeps

Flat Iron Building, 2001

Wij van Weblogamorf zijn dol op verlaten straten. Vooral straten waar het overdag barst van het verkeer. Lege momenten op dat soort plekken zijn uniek en komen bijna alleen 's ochtends voor wanneer de meeste wekkers nog niet zijn afgegaan en het leven nog op gang moet komen.

Fotograaf Christopher Thomas maakte een serie foto's van bekende plekken in NY waar geen mens op voorkomt. Bijzonder om die plekken zo leeg te zien, juist daar.

• Meer over New York Sleeps van Christopher Thomas

Solomon R. Guggenheim Museum, 2008

Fifth Avenue, 2001

Grand Central Terminal, II, 2001

Katz´s Deli, 2001

Inception avant la lettre

Geen idee of het aan mezelf lag, maar van Inception heb ik nauwelijks iets begrepen. Oké, het ging over dromen, en 'dromen in dromen', maar verder kom ik niet als ik de film wil na vertellen. En ondanks dat heb ik toch met plezier zitten kijken. Vooral naar de actie-scènes en special effects waar de film vol mee zit.
Het mooist vond ik de beelden van 'de gedroomde stad'. De stad die hoofdrolspeler Leonardo di Caprio samen met zijn vrouw in de film heeft gecreëerd. Bijna op het eind van de film zien we die griezelig realistisch in elkaar storten. De stad implodeert en is langzaam aan het vergaan.

Op de schilderijen van de Duitse schilder Stefan Hoenerloh zijn soortgelijke steden te zien. In eerste instantie lijken het bestaande plekken. Maar wat direct opvalt is dat er geen mens op de doeken voorkomt en dat de gebouwen architectonisch wel erg bijzonder zijn. Ze zijn imposant, sommigen zijn smal en hoog en voor de bewoners niet op de meest logische manier ontworpen. Ze zien er verweerd uit en hebben een geschiedens achter de rug. Misschien doen de schilderijen nog het meest aan Oost-Europese steden denken. Steden die ooit een 'bloeiperiode' hebben gekend maar die al geruime tijd in verval zijn geraakt.

Maar het eerste vermoeden is natuurlijk waar, want de steden bestaan niet, het zijn fantasiesteden, bedacht in het hoofd van de schilder en prachtig vastgelegd op het doek. Een soort Inception avant la lettre...






• Website Stefan Hoenerloh
• Trailer Inception

Gedachtensprong van Nike naar Daguerre

Dit is een, op het eerste gezicht raar gedachtensprongetje, namelijk van Nike ver terug in de tijd naar Daguerre, de eerste fotograaf. Het gedachtensprongetje gaat over lege straten, schoenen en de techniek van het fotograferen - met en zonder Photoshop. En last but not least gaat dit sprongetje over.. de laatste overlevende.

Het gedachtensprongetje begint bij een advertentie van Nike tegengekomen op een weblog. Een foto van een verlaten straat met daaronder alleen het logo van het sportschoenenmerk. Geen tekst, want het beeld zegt genoeg. De foto van de lege ruimte verbeeldt het walhalla voor iedere hardloper, want wat is mooier om te joggen in een straat zonder voetgangers en verkeer. De foto is ongetwijfeld gephotoshopt, mensen, auto’s, vuilnis en andere ‘storende elementen’ zijn weggegumd.


Op één van de eerste foto’s die ooit werd genomen - in 1837 door Louis-Jacques-Mandé Daguerre - zien we ook een lege straat. Er liepen wel mensen maar die zijn vervaagd omdat de lens lang open moest staan om de foto te nemen. Geen paard en wagen en geen voetganger te zien want iedereen bewoog te snel om vastgelegd te worden. Behalve één man linksonder in beeld. Zijn voet rust op iets. Het lijkt wel of hij zijn schoenen(!) laat poetsen. Niemand werd vereeuwigd behalve hij. De foto werd genomen in 1837 in Parijs. Ik vind hem mooi. Het maakt het mannetje uniek want het lijkt wel of hij onsterfelijk is geworden, alsof we kijken naar de ‘enige overlevende’.