Inside North Korea is een fotoserie van David Guttenfelder. Bij hoge uitzondering kreeg de AP-fotograaf toestemming om met zijn camera door Noord Korea te trekken. Een unieke gelegenheid in het voor de rest van de buitenwereld afgesloten land.
Wat opvalt aan de foto's is de karakterloosheid van alles: straten, gebouwen en mensen lijken steriel en emotieloos. Alof niets en niemand mag opvallen en ieder individu ontdaan is van zijn persoonlijke eigenschappen. Een Big-Brother maatschappij die mij vanwege de mysterieuze uitstraling nieuwsgierig maakt. Fascinerende foto's.
Hilarische fotoserie getiteld 'Kim Jong-Il looking at things'. De grote leider lijkt wel iemand van een andere planeet die alles hier voor het eerst bekijkt. Want hij staart naar een maiskolf alsof hij een dildo voor z'n neus houdt. Komisch is ook de foto waarop Kim uit een doorgeefluik hangt en naar een tafel met vers bereid eten kijkt. En altijd die rare bril op. Hij heeft wel iets weg van een decadente homo.
Iedere Noord-Korea watcher zou de documentaire 'The Red Chapel' moeten zien. De documentaire gaat over het Deense komisch duo Jacob en Simon dat onder leiding van hun manager Mads Brügger in het kader van een 'culturele uitwisseling' met Noord-Korea het regime door middel van humor op de hak probeert te nemen. Niet onbelangrijk hierbij is dat Jacob en Simon van Koreaanse afkomst zijn en dat Jacob spastisch is en moeilijk verstaanbaar.
De opzet om de machthebbers in Pyongyang in de maling te nemen verloopt al snel na aankomst anders, want sluipenderwijs wordt de inhoud van de opzettelijk genante varietévoorstelling steeds meer door de Noord-Koreanen bepaald.
Rond het gezelschap zelf gebeurt ook het een en ander. Zo blijkt de onafscheidelijke gids Mevrouw Pak - die zo afstandelijk leek - steeds meer moederlijke gevoelens te koesteren voor de spastische Jacob.
Jacob zelf, die ogenschijnlijk overal liefdevol en met veel enthousiasme wordt ontvangen krijgt tijdens zijn verblijf in Pyongyang meer sympathie voor de Noord-Koreanen, wat het voor hem steeds moeilijker maakt om de rol van 'bedrieger' mee te spelen.
Mads Brügger - de regisseur van de documentaire die in de film de manager van het gezelschap speelt - spaart zichzelf niet, zijn rol roept ook vraagtekens op, want is hij zelf niet een drammerige dictator die over de rug van Jacob zijn gelijk probeert te krijgen?
Kortom de rollen die zo onwrikbaar leken vast te staan, worden steeds meer aan het wankelen gebracht, of toch niet?
Ik zeg het niet vaak, maar onthoud de titel van deze documentaire en gaat hem zien want de film is ongrijpbaar en voelt ongemakkelijk, en dat soort films zijn de beste...
