Paul is dead?

Socioloog dr. Gerben Moerman over de dood van Paul McCartney en abductie.

The man, the writer and his cigarette

Molnar als Bret Easton-Ellis.

Szilvia Molnar heeft zich laten fotograferen als schrijver. Haar foto's zijn imitaties van bestaande plaatjes van auteurs die met een sigaret op de foto staan. De meeste afbeeldingen komen me bekend voor, waarschijnlijk ken ik ze van de achterkantjes van omslagen. Er was me nooit iets aan opgevallen maar Molnar wel. Zij zag overeenkomsten: de sigaret tussen de vingers of in de mond, en de stoere pose. Vooral die coole blik maakt Molnar een beetje belachelijk. De halfdichtgeknepen ogen van Amis komen op de foto van Molnar quasi diepzinnig over. En dat straalt dan weer af op het origineel. Grappig om te zien hoe Molnar genadeloos het imagogordijntje opzijtrekt. Een vriendelijk plaagstootje.

Molmar als Karl Ove Knausgard:

Molmar als Martin Amis:

• Meer foto's op Flavorwire

• Szilvia Molnar op Tumblr

Een andere Hitler

Fotomanipulaties van Hitler, gemaakt in 1940 door de FBI. Dachten ze dat de Führer Duitsland zou willen ontvluchten? Om voortaan vermomd door het leven te gaan? Typerend voor Hitler is natuurlijk zijn snorretje en zijn kapsel. Scheer en knip je die af dan ontstaat er bijna een ander gezicht. Bijna, want die blik blijft. Vooral zijn rechteroog kijkt indringend naar de camera.
De foto rechtsonder heeft zelfs iets menselijks, daar lijkt de uitstraling vriendelijker en kijkt hij bijna vragend in de lens van de camera.
De fotobewerking stamt uit het tijdperk dat Photoshop nog moest uitgevonden, en is waarschijnlijk gemaakt met een penseeltje en een beetje verf.

Jo Hedwig Teeuwisse

Jo Hedwig is fulltime jaren dertig. Ze leidt een leven alsof ze in het interbellum leeft. Haar kleding, haar meubels, de complete inrichting van haar huis, alles komt uit die tijd. Een pak melk uit de supermarkt giet ze thuis over in een glazen fles om zoveel mogelijk het gevoel van toen te krijgen.

Zo'n leven is een statement. Een stil protest tegen de huidige tijd. Want toen waren mensen beleefd, droegen andere kleding, waren meubels nog geen design, en werd er 's avonds nog een spelletje gespeeld. Techniek was nog niet zo prominent aanwezig in het dagelijks leven als nu. Een tv zul je bij Jo Hedwig dus niet aantreffen. Wel een computer, maar die is ergens weggemoffeld en wordt uitsluitend gebruikt* om te speuren naar autentieke kleding en andere interbellum spulletjes.

Ik bewonder zo'n levensproject. Ik vind het dapper om zo door het leven te gaan. Want vergis je niet, Jo Hedwig ziet er niet alleen binnenshuis zo uit, maar ook buiten op straat en in de tram. En wat sommige onderdelen betreft vind ik het ook wel aantrekkelijk. Zo'n leven heeft iets knus, iets veiligs. Het is een poging om je te ontrekken aan de lawaaiige hectiek en snelheid van tegenwoordig. Eigenlijk wel bizar, want juist in de jaren dertig ontstond het idee voor de grootste misdaad ever, dus zo vreedzaam was die tijd niet.

Jo Hedwig is niet de enige. Andere jaren dertig liefhebbers hebben zich verenigd in Club Interbellum. Ze spreken regelmatig af, geven soms een feestje, of maken een uitstapje.

* En voor social media, dat dan weer wel ;), want Jo Hedwig Teeuwisse heeft een Facebookpagina en ze zit op twitter.

Club Interbellum:

Sworn Virgins of Albania

Fotoserie van Albanese vrouwen die door het leven gaan als man. De vrouwen doen dit om te ontsnappen aan de strenge leefregels die vooral in de bergen nog gangbaar zijn: vrouwen zijn ondergeschikt aan de man en worden gezien als hun bezit.
Op sommige foto's zijn nog vrouwelijke trekken te zien. Bij andere niet. Die vrouwen lijken helemaal te zijn opgegaan in hun mannelijke identiteit.

• Bekijk de complete serie, gemaakt door Jill Peters