Moonlight

(klik op de foto's voor een vergroting)

Een stad kronkelt langs een grillig berglandschap en kruipt langs de steile hellingen omhoog. De lichtjes van verkeerswegen tussen de bergen lijken wel lavastromen. Als je inzoomt op de foto zie je overal hijskranen staan. Deze mega-stad is nog lang niet klaar, dijt steeds verder uit en overwoekert langzaam het landschap. Een 'city that never sleeps', een spookachtig metropolis. Moonlight is een fotocollage gemaakt door de Chinese fotograaf Yang Yonglian. Ik vind het wel mooi: er valt veel op te zien, het lijkt wel een visioen of beeld uit een droom. Een stad die fascineert maar waarbij je je tegelijkertijd afvraagt of je wel wilt dat ze bestaat.

Op de site van de fotograaf kun je inzoomen op delen van de foto.

Meer blogposts over fantasiesteden.

Twee details uit Moonlight:

Ingmar kijkt naar kunst: Muck

Muck is een gigantische miniatuurstad vol rijdende treinen, knipperende lichtjes, geluiden, fabrieken, kantoren en huizen. Geweldig om tussendoor te lopen. Een soort Madurodam, maar dan eentje waar consumeren en plat entertainment centraal staan.
'Ons energievretende gedrag is het onderwerp van dit unieke panoramische werk. Muck verbeeldt de waanzin van het nooit aflatende kermisbestaan van de mens in de 21e eeuw.', aldus een tekst over het werk. Ik weet niet of die boodschap bij Ingmar is aangekomen, hij vond het vooral leuk om naar te kijken.
Muck is een installatie van beeldend kunstenaar Daniël Verkerk.

• Website Daniël Verkerk

Ingmar is het op één na jongste redactielid van Weblogamorf. Ingmar leest boeken, gaat naar de dierentuin, zit achter op de fiets, luistert naar muziek en kijkt zo nu en dan naar kunst.

 

Filmpje over de opbouw van Muck:

Aqualta

Impressie van hoe New York er over een tijdje uit zal zien wanneer de zeespiegel blijft stijgen. Auto's zijn uit het straatbeeld verdwenen en mensen verplaatsen zich met gondels. Ook lijkt het of Aziaten de stad hebben overgenomen. Als je de plaatjes uit de serie Aqualta bekijkt gaat het er tegen die tijd allemaal erg rustig en lieflijk aan toe en daar heb ik zo mijn twijfels over. Maar realistisch of niet, het is een interessante toekomstvisie, gemaakt door de New Yorkse architectuurstudio Lindfors.

Times Square:


Garment District:


West 29th Street and Broadway:


5th Avenue and 53rd Street


5th Avenue and 35th Street:


• Studio Lindfors

Inception avant la lettre

Geen idee of het aan mezelf lag, maar van Inception heb ik nauwelijks iets begrepen. Oké, het ging over dromen, en 'dromen in dromen', maar verder kom ik niet als ik de film wil na vertellen. En ondanks dat heb ik toch met plezier zitten kijken. Vooral naar de actie-scènes en special effects waar de film vol mee zit.
Het mooist vond ik de beelden van 'de gedroomde stad'. De stad die hoofdrolspeler Leonardo di Caprio samen met zijn vrouw in de film heeft gecreëerd. Bijna op het eind van de film zien we die griezelig realistisch in elkaar storten. De stad implodeert en is langzaam aan het vergaan.

Op de schilderijen van de Duitse schilder Stefan Hoenerloh zijn soortgelijke steden te zien. In eerste instantie lijken het bestaande plekken. Maar wat direct opvalt is dat er geen mens op de doeken voorkomt en dat de gebouwen architectonisch wel erg bijzonder zijn. Ze zijn imposant, sommigen zijn smal en hoog en voor de bewoners niet op de meest logische manier ontworpen. Ze zien er verweerd uit en hebben een geschiedens achter de rug. Misschien doen de schilderijen nog het meest aan Oost-Europese steden denken. Steden die ooit een 'bloeiperiode' hebben gekend maar die al geruime tijd in verval zijn geraakt.

Maar het eerste vermoeden is natuurlijk waar, want de steden bestaan niet, het zijn fantasiesteden, bedacht in het hoofd van de schilder en prachtig vastgelegd op het doek. Een soort Inception avant la lettre...






• Website Stefan Hoenerloh
• Trailer Inception