Groen landschap

De Italiaanse kunstenaar Valentina d’Amaro schildert vooral landschappen. Soms hebben ze iets weg van een Nederlands landschap. Maar wanneer je beter kijkt, herken je toch duidelijk een heuvel of een berg. De doeken zijn bijna steriel en daardoor afstandelijk. Bijna.

Ik vind ze mooi. Ze veroorzaken een geheugensprongetje. Maar waarnaartoe? Een vakantie? Een wandeling? Het doet er niet zoveel toe. Ik lijk middenin het landschap te staan, sta stil en kijk om me heen. Mij even niet bewust van het hier en nu.

• Website Valentina D'Amaro

Antartica

Prachtig filmpje van Antartica. Beelden van een volkomen verlaten landschap. Koud en eenzaam.

THE RIDGE from Camp 4 Collective on Vimeo.

Ik heb het licht gezien

De voorpagina's van de kranten heeft het niet gehaald. En dat terwijl het toch intrigerend nieuws is. Want op Mars is een 'vreemd licht' waargenomen. Op een foto, afkomstig van de NASA is het duidelijk te zien. Een fel licht dat loodrecht uit de bodem komt. Een buitenaards natuurverschijnsel waarschijnlijk, een chemische reactie of zoiets. En toch schiet er ook iets anders in je gedachten. Want zou het misschien een teken van leven zijn? Van veraf lijkt het wel een gedaante, eenzaam lopend door het desolate landschap. Met op de achtergrond die hoge donkere bergen.
Onzin natuurlijk.

Vlieg met me mee

Vlieg met me mee van San Francisco naar Philadelphia. We kijken door het vliegtuigraampje naar buiten en zien een prachtig landschap. Eenzaam en verlaten.
Het filmpje is gemaakt door Tim Sessler, de ambientklanken zijn van Jonsi  en Alex.

Moonlight

(klik op de foto's voor een vergroting)

Een stad kronkelt langs een grillig berglandschap en kruipt langs de steile hellingen omhoog. De lichtjes van verkeerswegen tussen de bergen lijken wel lavastromen. Als je inzoomt op de foto zie je overal hijskranen staan. Deze mega-stad is nog lang niet klaar, dijt steeds verder uit en overwoekert langzaam het landschap. Een 'city that never sleeps', een spookachtig metropolis. Moonlight is een fotocollage gemaakt door de Chinese fotograaf Yang Yonglian. Ik vind het wel mooi: er valt veel op te zien, het lijkt wel een visioen of beeld uit een droom. Een stad die fascineert maar waarbij je je tegelijkertijd afvraagt of je wel wilt dat ze bestaat.

Op de site van de fotograaf kun je inzoomen op delen van de foto.

Meer blogposts over fantasiesteden.

Twee details uit Moonlight:

Mail van Mars

De redactie van dit blog ontvangt dagelijks een foto verstuurd vanaf planeet Mars. Het ruimtekarretje Curiosity rijdt daar vrolijk rond en schiet iedere dag - alsof het een Japanse toerist is - een aantal plaatjes die je via een app op je smartphone kan bekijken.
Het zijn foto's van landschappen. De grond is droog, zanderig en heuvelachtig. Het is er (surprise, surprise) uitgestorven: er is geen enkel levend schepsel te zien. Geen plant, geen grassprietje laat staan een Marsmannetje. Fascinerende landschappen, en onvoorstelbaar dat we die iedere dag kunnen bekijken.

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Het uitzicht van Elly de Waard

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Foto: Frederique Masselink-Van Rijn

Foto van het uitzicht van Elly de Waard. De dichter woont in een prachtig huis ergens in de duinen bij Bergen. Vanuit de serre kijkt ze uit over haar landgoed. Afgelopen week was er een doumentaire  te zien over het huis, de dichter en het landgoed. We zagen haar zagend in het bos, rondrijden op een gemotoriseerde grasmaaier, en liggend op de bank genietend van een live-concert op tv. Een leuke, veelzijdige vrouw met veel humor. En ze leefde nog lang en gelukkig, hoop ik.

• Artikel op de site van Vrij Nederland over Elly de Waard en landgoed Vogelwater
• Interview met Elly de Waard uit het radioprogramma De Avonden van de VPRO

Stadsrand in beeld

Stadsrand in beeld is een project van de fotografen Sabina Theijs en Marieke Kijk in de Vegte. Sinds begin 2009 brengen zij het leven aan de rand van Groningen in beeld. Het is de bedoeling dat hun foto's uiteindelijk worden uitgebracht in een boek. 

Stadsranden zijn fascinerend omdat ze een grens zijn tussen twee werelden: het ruige niemandsland en de stad. Stadsranden zijn vaak 'braakliggende' terreinen, waar kinderen hutten bouwen en fikkie steken en waar stadsnomaden zich tijdelijk vestigen in ouwe caravans of zelfgebouwde huizen. Het zijn mooie plekken om te wandelen omdat je aan de ene kant uitkijkt op wijken vol nieuwbouw waar het 9 tot 5 leven centraal staat, en aan de andere kant op een gebied dat nog geen 'bestemming' heeft gekregen, waar mensen zich schuilhouden die juist niets van dat georganiseerde leven willen weten.

• Volg het project via stadrandinbeeld.nl

Bergen bij nacht

Prachtige foto's van besneeuwde berglandschappen gemaakt door Michael Schnabel. Overdag gefotografeerd krijgen bergen al gauw iets kitscherigs. 's Nachts zien ze er juist dreigend en onheilspellend uit. De kou en eenzaamheid zijn bijna voelbaar.

• Website Michael Schnabel

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Diemerzeedijk

Diemerzeedijk is een 9 minuten durend filmpje van een langzaam veranderend landschap. Wekelijks werd op dezelfde plek op de dijk een foto genomen. Na een jaar werden de foto's achter elkaar geplakt tot een filmpje met vloeiende overgangen. Wanneer je de video bekijkt zie je de seizoenswisselingen bijna ongemerkt in elkaar overlopen, een proces dat je normaal gesproken nooit zo duidelijk kunt waarnemen.
Op internet zijn ze populair: time-lapse filmpjes van veranderende steden en landschappen. Dit filmpje vind ik mooier omdat het tempo van de veranderingen langzamer is en de overgangen minder duidelijk, waardoor je vanzelf beter gaat kijken.

• Diemerzeedijk
• Andere landschapsfilmpjes van Driessens & Verstappen

The day I didn't turn with the world

The day I didn't turn with the world is een kunstwerk van Guido van der Werve. Van der Werve liet zich 24 uur lang filmen op de Noordpool, staand op de as van de wereld. Terwijl de aarde met de klok mee bewoog, bewoog Van der Werve juist tegen de klok in, waardoor het leek alsof de kunstenaar zich een dag kon ontrekken aan de wereld. Een geniaal idee, met een sterk romantisch en poëtisch karakter. Ik vind het een ontroerend videokunstwerk, vooral omdat we Van der Werve daar zo eenzaam zien staan tijdens zijn zware fysieke inspanning. Vierentwintig uur lang, midden in een prachtig, maar ijskoud poollandschap. 

The day I didn't turn with the world is tot en met 15 april te zien in het Nederlands Instituut voor Mediakunst in Amsterdam.

• Website van het NIMK

• Link naar Roofvogel, de site met werk van Guido van der Werve

Antartica foto's van François Delfosse

François Delfosse zwierf een tijdlang over de Zuidpool en maakte deze adembenemende foto’s. Foto’s van gigantische gletsjers die nog niet zijn aangetast door de opwarming van de aarde. Delfosse reisde in z’n uppie, een levensgevaarlijke onderneming die hij ternauwernood overleefde. 

Maar niet heus, want wat we zien zijn geen gletsjers maar foto’s van een gekreukeld plastic supermarkttasje. Delfosse ziet daar het Zuidpool landschap in. Een geniale vondst: de fotograaf neemt ons in de maling maar bewijst tegelijkertijd dat onze verbeelding nog springlevend is.

(klik op de foto's voor een vergroting)

• Website van François Delfosse

Stefan Bleekrode

december

Aquarelschilderijen van Stefan Bleekrode. De Brabander schildert voornamelijk landschappen en steden. Ik vind zijn stijl mooi. Vooral de manier waarop hij het licht, de schaduwen en het perspectief heeft weergegeven. Zijn werk doet me denken aan de schilderijen van Edward Hopper, helemaal wanneer er mensen op de doeken voorkomen. Net als bij Hopper lijken dat eenlingen, eenzaam in hun omgeving.

Stefan Bleekrode exposeert tot en met 5 februari in de Tetem kunstruimte in Enschede.

• Website Stefan Bleekrode
• Tetem Kunstruimte

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

Ochtend in Londen

Op weg

Schemering

Aankomst in een stad

Hotel lobby

Airport Café

Lifter

Mijn vlakke land

Landschapsschilderijen van Jeroen Allart. Het zijn grote werken, de meeste hebben een afmeting van 100 bij 100 centimeter. Één vierkante meter landschap dus. Hoewel, als je er eentje aanschaft dan koop je vooral lucht. Strakblauwe of lichtgrijze - wolkenloze - lucht. Slechts een kleine kaarsrechte strook onder in het schilderij is bestemd voor het landschap. Daarin staat hier en daar een boerderij, een molen of een schuur, meestal omgeven door bomen.

Ik vind de schilderijen schitterend. Mooier is het moderne landschap van de Lage Landen niet verbeeld. Een herkenbaar uitzicht dat aan je voorbij trekt wanneer je in de trein of auto zit en door het raam naar buiten kijkt. Jeroen Allart heeft dit landschap vereenvoudigd: de huisjes zijn een paar kleurvlakken, het gras of het weiland bestaat uit twee of drie tinten groen. De lucht wordt nergens onderbroken en is wolkenloos. Op deze manier vormgegeven wordt het landschap nóg mooier dan het al is.

• Website Jeroen Allart

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)