Flying Dutchman

Prachtige animatie van stiftenfabrikant Stabilo. De wk-goal van Van Persie tegen Spanje wordt weergegeven in een flipboek, je weet wel zo'n boekje waarvan je de pagina's snel door je vingers moet laten gaan. De high-five van de 'flying Dutchman' met Van Gaal komt ook in beeld.

De vpro cover van deze week, by Michaël Ferron

De VPRO-gids heeft altijd prachtige omslagen. Ze zijn origineel en met zorg gemaakt, vaak door kunstenaars, fotografen en vormgevers. Onderstaand filmpje laat de 'making of' zien van de cover "Het wonder van Eindhoven". Aan het werk is fotograaf kunstenaar Michaël Ferron. Hij doet vrijwel alles met de hand, Photoshop is er zo te zien pas op het laatst aan te pas gekomen, en dat is mooi.

Gedachtenschema's

Geweldige 'flowchart' getiteld 'How To Choose A Bottle Of Wine'. Het schema toont welke wijn je het best bij welke gelegenheid kunt schenken. Natuurlijk is het schema ironisch bedoeld, zo'n flowchart moet je vooral niet serieus nemen, maar toch vind ik dit soort schema's intrigerend. Want ze doen mij denken aan mijn eigen gedachtengang. Hoe simpel de voorgenomen handeling ook is - bijvoorbeeld het kopen van een flesje wijn voor iemand anders - bij mij doemen meteen ontelbare mitsen en maren op. Een ander koopt gewoon de eerste de beste fles, ik denk er over na, en soms denk ik er teveel over na en vormt zich een vergelijkbaar schema in mijn gedachten.

(klik op de afbeeldingen voor een vergroting)

En flowcharts zijn er ook over andere onderwerpen, bijvoorbeeld over de keuze van een lettertype:

Over appels:

Over 'Fantasy Reading':

Of over 'movie directors':

Geïnteresseerd in meer flowcharts? Let me Google that for you...

De platenkast van John Peel

Ouwe lullen onder ons kennen hem nog wel: John Peel. De legendarische diskjockey uit Engeland die jarenlang voor de BBC werkte. Peel draaide vooral de betere 'alternatieve' popmuziek. Op het hoogtepunt van zijn carrière, in de jaren tachtig middenin het postpunktijdperk, was hij ook een tijdje in Nederland te horen: voor de VPRO presenteerde hij een programma dat wekelijks op de radio werd uitgezonden. Peel overleed in 2004, tijdens een 'werkvakantie' in Peru.

Het zal geen verrassing zijn dat iemand als Peel een gigantische platencollectie had. Een unieke muziekverzameling die na zijn dood intact is gebleven. Met financiële hulp van het Britse Arts Council is men bezig om deze online te zetten. Een hell of a job, waarbij men nog niet verder is gekomen dan de A. Maar goed, het begin is er, en de site is alvast online gegaan. En zo te zien wordt het een puike site: op de homepage zien we een foto van Peels werkkamer waar je doorheen kan struinen en kan klikken op symbooltjes die linken naar een weblog, een verzameling foto's, radio-uitzendingen, opnames van de bekende John Peel Sessions en naar het niet meer kloppende hart van zijn muziekuniversum: de John Peel platencollectie.

De High Fidelitiaanse-muziekliefhebber is natuurlijk vooral in die laatste link geïnteresseerd. En wanneer je daar op klikt krijg je een wall of sound te zien: een meterslange kast vol grammofoonplaten. Alfabetisch geordend en door middel van systeemkaartjes toegankelijk gemaakt. Een manier die past bij de hele opzet van de site en die zoveel mogelijk de look en feel van de kamer van Peel intact houdt. En zo voelt de site ook: als een kamer, waar je een tijdje in rond kan dwalen, naar geweldige muziek kan luisteren en waar je wordt overspoeld door een prettig golfje muzieknostalgie. 

• The John Peel Record Collection

Diemerzeedijk

Diemerzeedijk is een 9 minuten durend filmpje van een langzaam veranderend landschap. Wekelijks werd op dezelfde plek op de dijk een foto genomen. Na een jaar werden de foto's achter elkaar geplakt tot een filmpje met vloeiende overgangen. Wanneer je de video bekijkt zie je de seizoenswisselingen bijna ongemerkt in elkaar overlopen, een proces dat je normaal gesproken nooit zo duidelijk kunt waarnemen.
Op internet zijn ze populair: time-lapse filmpjes van veranderende steden en landschappen. Dit filmpje vind ik mooier omdat het tempo van de veranderingen langzamer is en de overgangen minder duidelijk, waardoor je vanzelf beter gaat kijken.

• Diemerzeedijk
• Andere landschapsfilmpjes van Driessens & Verstappen

The day I didn't turn with the world

The day I didn't turn with the world is een kunstwerk van Guido van der Werve. Van der Werve liet zich 24 uur lang filmen op de Noordpool, staand op de as van de wereld. Terwijl de aarde met de klok mee bewoog, bewoog Van der Werve juist tegen de klok in, waardoor het leek alsof de kunstenaar zich een dag kon ontrekken aan de wereld. Een geniaal idee, met een sterk romantisch en poëtisch karakter. Ik vind het een ontroerend videokunstwerk, vooral omdat we Van der Werve daar zo eenzaam zien staan tijdens zijn zware fysieke inspanning. Vierentwintig uur lang, midden in een prachtig, maar ijskoud poollandschap. 

The day I didn't turn with the world is tot en met 15 april te zien in het Nederlands Instituut voor Mediakunst in Amsterdam.

• Website van het NIMK

• Link naar Roofvogel, de site met werk van Guido van der Werve

De 3 miljoen stipjes van Miguel Endara

Kort filmpje waarin we tekenaar Miguel Endara aan het werk zien. Endara bouwt zijn tekeningen op uit miljoenen stipjes. Met een ultradun viltstiftje zet hij ze urenlang achter elkaar op papier. Mooi om te zien hoe hij uiterst geconcentreerd te werk gaat.
Ik heb bewondering voor mensen als Endara. Want de 'pointillist' trekt zich niets aan van de 'snelle' tijd waarin we anno nu leven. Een tijd waarin alle informatie die op ons wordt afgevuurd steeds korter en bondiger wordt. Enkel en alleen om onze aandacht vast te houden. Endara's aandacht verslapt niet. En die concentratie en toewijding levert prachtig werk op.

• Website van Miguel Endara

Beijing in 3D

Op zoekmachine Baidu staan prachtige 3D tekeningen van Chinese steden. Mijn god, wat zijn die plaatsen toch groot en indrukwekkend.

Baidu is een Chinese zoekmachine, dus voor iemand die geen Chinees kan lezen is het vrijwel onmogelijk om de kaarten op te sporen. Maar don't worry, dat heeft iemand anders al voor ons gedaan. Check Chappo.blogspot.com voor een overzicht.

David Barth: tekentalent

Geweldig tekeningen van David Barth. David is 11 jaar en autist. Geen idee of je dat aan de tekeningen kunt afzien. Misschien op de tekening die vol staat met vogels: alsof één vogel niet genoeg is en ze allemaal getekend moeten worden om grip te krijgen op de wereld. Maar misschien is dat wel een onzintheorie van mij.

Meest opvallend en daarom ook het belangrijkst is het tekenplezier en het talent dat van het papier afspat. Wat een feilloos gevoel voor kleur, perspectief en compositie.
Elf jaar, en dan al zó goed.

• Website David Barth

(klik op de tekeningen voor een vergroting)

Tony Orrico: The Human Spirograph

Tony Orrico noemt zichzelf Human Spirograph, en dat is een perfect gekozen naam als je hem aan het werk ziet. Want bij de creatie van grote symmetrische figuren is zijn lichaam het belangrijkste instrument. Zijn armen doen het meeste werk door tegelijkertijd dezelfde bewegingen te maken terwijl de potloden in zijn handen grote abstracte figuren achterlaten op papier. Een performance die uren kan duren en die op video wordt vastgelegd. Het resultaat vind ik prachtig, maar nog mooier is het om hem aan het werk te zien.

• Website Tony Orrico

Gezinsgeschiedenis

Pasfotoserie van een Argentijnse familie. De serie is begonnen in 1976 met twee foto's van het echtpaar Diego en Susy. In 1978 en '79 volgden twee kinderen. In 1984 werd de derde geboren, allemaal zoons. Eigenlijk zijn ze niet eens zoveel veranderd. Oké, ze zijn ouder geworden, maar van een radicale verandering is bij geen van hen sprake. Knap hoe ze dit consequent ieder jaar hebben volgehouden.

Ik ben benieuwd hoe het verder met ze gaat. Wanneer valt de eerste af? En gaan ze dan door met dit project? En wanneer volgen de kleinkinderen?

Ingmar kijkt naar kunst: Muck

Muck is een gigantische miniatuurstad vol rijdende treinen, knipperende lichtjes, geluiden, fabrieken, kantoren en huizen. Geweldig om tussendoor te lopen. Een soort Madurodam, maar dan eentje waar consumeren en plat entertainment centraal staan.
'Ons energievretende gedrag is het onderwerp van dit unieke panoramische werk. Muck verbeeldt de waanzin van het nooit aflatende kermisbestaan van de mens in de 21e eeuw.', aldus een tekst over het werk. Ik weet niet of die boodschap bij Ingmar is aangekomen, hij vond het vooral leuk om naar te kijken.
Muck is een installatie van beeldend kunstenaar Daniël Verkerk.

• Website Daniël Verkerk

Ingmar is het op één na jongste redactielid van Weblogamorf. Ingmar leest boeken, gaat naar de dierentuin, zit achter op de fiets, luistert naar muziek en kijkt zo nu en dan naar kunst.

 

Filmpje over de opbouw van Muck:

Papier hier!

Leuk animatiefilmpje, gemaakt door een echte 'paper-lover'. Een bootje komt uit een pagina tevoorschijn en vaart weg. Muren worden omhooggeklapt tot een klein huisje waar 's avonds een lampje brandt. Een handje komt uit het papier, zwaait naar de camera en loopt op zijn vingertjes uit beeld. Papier passé?, pfff... papier leeft!

Wanneer is iets 'af'?

Pierre Bonnard: Nude in the Bath and Small Dog

Leuke anekdote uit het boek Achterland van Cherry Duyns. De documentairemaker interviewt daarin o.a. Klaas Gubbels die vertelt over de Franse schilder Pierre Bonnard die zelfs tot in het museum aan zijn schilderijen bleef werken.

Cherry Duyns: Ken jij andere kunstenaars, schilders, die nadat ze werk geëxposeerd hebben het meenemen naar hun atelier om er weer aan te werken?
Klaas Gubbels: 'Een. Ik ken er een. Een zekere Pierre Bonnard. Die kreeg als ie naar het museum ging gelijk een suppoost mee. Die ging zo met z'n schilderkistje...
Cherry Duyns: Echt waar?
Klaas Gubbels: 'Ja, keek ie eerst of er iemand was en dan begon ie. Op het laatst nam hij een vriend mee die op de uitkijk stond en dan ging hij stiekem aan z'n schilderij werken. Z'n leven lang zijn vrouw geschilderd tot ze zeventig of tachtig was. Die vrouw in dat bad, prachtig.' (uit: Cherry Duyns. Achterland - Verkenningen en herinneringen, p. 150)

Mooi verhaal. Er zijn natuurlijk meer kunstenaars die aan hun werk blijven schaven. Perfectionisten voor wie een werk nooit 'af' is. Dichters of schrijvers die maar geen definitieve punt achter een tekst kunnen zetten of in herdruk iets veranderen.
Het heeft ook wel een manisch kantje: nooit tevreden zijn en altijd aan iets blijven doorwerken.

• Cherry Duyns: Achterland. Verkenningen en Herinneringen.

Pierre Bonnard: Siesta, 1899

Pierre Bonnard: The Dressing Room, 1892

Pierre Bonnard: The Dining Room in the Country, 1913

Stephen Wiltshire

Autist Stephen Wiltshire heeft niet alleen een fotografisch geheugen maar hij kan ook nog eens prachtig tekenen. Nadat hij een helicoptervlucht boven Rome heeft gemaakt, tekent hij feilloos een metersbreed panorama van de stad. Zelfs het aantal raampjes van huizen en zuilen van historische gebouwen klopt. Wiltshire heeft een website waar je zijn tekeningen kunt kopen.

• Website Stephen Wiltshire

Het Londen van The Beatles

Het boek ‘Het Londen van The Beatles’ gaat over plekken in Londen waar The Beatles ooit hebben gestaan, gezeten, gelopen, gespeeld, gewoond, geslapen, gegeten en gedronken. Het is geschreven door Mark Lewisohn, Adam Smith en Piet Schreuders. Die laatste verzorgde ook de mooie vormgeving. En zoals alles waar Piet Schreuders de hand in heeft is het een zeer gedetailleerd boek geworden. Locaties waar de Fab Four zich ooit lieten fotograferen zijn opgespoord en - soms - opnieuw vanuit exact dezelfde positie als waar ooit eens de fotograaf stond vastgelegd. Vooral die foto’s zijn melancholisch; hier hebben ze ooit gestaan (gezeten, gelopen, gespeeld, gewoond, geslapen, gegeten of gedronken) en nu zijn ze er niet meer. Het zijn vaak onopvallende plekken die nu pas een soort ‘heilige’ uitstraling krijgen. 

Het boek is een aaneenschakeling van voorbije momenten, verdwenen plekken, gebouwen die zijn afgebroken, over van alles wat er ooit was en nu niet meer is.

• Bestel Het Londen van The Beatles

• Blogpost op Weblogamorf over Piet Schreuders: De afwijkende blik van Piet Schreuders