Tijd om te lachen...

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Binnenkijken bij Facebook, Google en Twitter

Het hoofdkwartier van Facebook:

Het hoofdkwartier bestaat uit 9 gebouwen, waar zo'n typisch Amerikaanse weg doorheen loopt. Dat de straat doet denken aan de mainstreet in Disneyland is niet toevallig: ze zijn van dezelfde ontwerper. Dat leuke kleine huisje op het gras, zou dat de kinderopvang zijn?

Huh, ben ik in de IKEA-koopjeshoek terechtgekomen? Nee hoor, want dit is een Facebook vergaderhoekje dat 'creatief denken' moet bevorderen.

Ouwe seventies meuk (van Marktplaats?) in een hoekje waar werknemers zich kunnen afzonderen.

Semi spontaan moodboard waarop de kreet 'Hack' overheerst. Hack staat niet voor het hacken van computersystemen en websites, maar voor 'anders denken' of afgezaagd gezegd: het 'out of the box denken'.

Welkom bij Google:

Google wil graag dat de werknemers op het hoofdkwartier blijven lunchen, buiten de deur eten kost alleen maar tijd. Dus is eten en drinken gratis...

En Google wil natuurlijk dat alle werknemers gezond en fit blijven.

Sta je je binnen uit te sloven op de loopband zie je buiten alleen maar sculpturen van cholestorol verhogende cupcakes staan! Toevallig? Nee hoor want de cupcakes en gebakjes verwijzen naar de namen van de verschillende Android besturingssystemen (Jelly Bean, Cupcake, Honeycomb, Donut, Froyo).

Welkom bij Twitter:

Wat is het hier een takkenzooi!

Klopt want de entree moet bezoekers en personeel het gevoel geven dat ze in een vogelhuisje zijn terechtgekomen. 

Receptie: meer hout en kale takken. En voor wie de link naar Twitter nog niet duidelijk genoeg is, heeft de hippe binnenhuisarchitect(e) een vogelhuisje op de balie geplaatst.

Sjiek vergaderhoekje, dat wat de opstelling van het tafeltje en de banken betreft, doet denken aan zo'n typisch Amerikaans wegrestaurant.

Nee, dit is niet een winderig dakterras in Amsterdam-Zuidoost, maar de uitgestorven loungehoek van Twitter in San Francisco.

De werkplekken bij Twitter vallen een beetje tegen: dit had ook het donkere kantoor van ABN-Amro kunnen zijn...

Zandkasteel Vinexwijk aan zee

Deze zomer met Ingmar en Lynn weer heel wat zandkastelen gebouwd. Het bouwen zelf is leuk, maar het moment waarop de zee oprukt en de golven tegen het kasteel beuken waardoor het langzaam in elkaar zakt tot het uiteindelijk in zee verdwijnt is natuurlijk het leukst. Ineenstorting en ondergang is blijkbaar mooier dan creatie.

Designer Chad Wright kent dezelfde fascinatie. Maar een kasteel vond hij blijkbaar oubollig, want Chad heeft een malletje gemaakt waaruit zo'n typisch Amerikaans buitenwijkhuisje tevoorschijn komt. In een handomdraai maak je er complete wijken mee. Zo'n suburb gaat uiteindelijk ten onder, daar gaat het ook Chad uiteindelijk om, dat blijft nog steeds het mooist.

• Website Chad Wright

De vpro cover van deze week, by Michaël Ferron

De VPRO-gids heeft altijd prachtige omslagen. Ze zijn origineel en met zorg gemaakt, vaak door kunstenaars, fotografen en vormgevers. Onderstaand filmpje laat de 'making of' zien van de cover "Het wonder van Eindhoven". Aan het werk is fotograaf kunstenaar Michaël Ferron. Hij doet vrijwel alles met de hand, Photoshop is er zo te zien pas op het laatst aan te pas gekomen, en dat is mooi.

Self-watering planter

Joey Roth is industrieel ontwerper. Echt veel spulletjes heeft de hipster uit New Jersey nog niet gemaakt. Een speakersetje (oef, best duur), een poster, een kompas(!) en een plantenbakje. Alles bijzonder smaakvol en strak vormgegeven. Vooral dat kleine plantenpotje vind ik mooi en ingenieus, want in het midden staat een klein waterreservoir waardoor het een 'self-watering' plantenpotje is.
Je hoeft het dus zelden water te geven want dat doet het potje al. Zo te zien is het een populair potje want alleen de terracottakleur is nog verkrijgbaar, de grijze variant is uitverkocht.

• Homepage Joey Roth

Mini House

Space designer Michelle de la Vega bouwde een garage om tot een klein huisje. Een optrekje waarin elk plekje is benut en dat bijzonder smaakvol is ingericht. Het huisje beschikt zelfs over een ligbad en houtkachel. Ook aantrekkelijk is het gezellige bed onder het schuine dak.

Ik denk dat als je ouder wordt het besef steeds sterker tot je doordringt dat je niet zoveel spullen nodig hebt en dat de leefruimte om je heen niet groot hoeft te zijn, tenminste dat merk ik bij mezelf. Dus als ik de plaatjes van het Mini House bekijk, kijk ik misschien wel naar een toekomstdroom. Wie weet, eindig ik ooit nog eens in zo'n huisje met alleen het strikt noodzakelijke om mij heen. Alleen of met z'n tweëen, en gelukkig.

• Website van Michelle de la Vega

De garage voor de verbouwing:

Benauwde powernap

Ik twijfel niet aan de kracht van de powernap. Dat minislaapje doet wonderen. Na een powernap voel je je fitter, ben je verlost van geeuwaanvallen en kun je er weer tegenaan. Thuis in de privé omgeving is de powernap geen probleem, maar op kantoor is het korte slaapje helaas nog taboe.

De maker van de Ostrich probeert daar verandering in te brengen. Maar oef, ik weet het niet hoor als ik die Ostrich zo bekijk. Want het lijkt wel alsof je je hoofd in een anus steekt. En ik geloof niet dat ik snel in slaap val in dat benauwde darmkanaal. Ik snak al naar adem als ik de foto van die slapende man zie. En nooit uitlenen dat ding, want voor je het weet ruikt 'ie naar de zure zweetlucht van een ander of zijn er vette haren in achtergebleven. Dus mij zul je niet snel op kantoor zien rondlopen met de Ostrich nonchalant over mijn schouder geslagen. Dan maar ongemakkelijk wegdommelen achter mijn beeldscherm.

Dutch design: Leen Bakker

In binnen- en buitenland wordt vol lof gesproken over Nederlandse ontwerpers. Marcel Wanders, Hella Jongerius, Tord Boontje en Richard Hutten: overal krijgen ze een staande ovatie. In 'het buitenland' zullen ze daarom wel denken dat iedere Nederlandse huiskamer vol staat met geweldige designmeubels. Maar oef, wat is dat een misvatting. Want een kort bezoekje aan huizensite Funda laat een onvergetelijke andere indruk achter. Het is namelijk vooral Leen Bakker die de inrichting van de gemiddelde rijtjeswoning in Nederland heeft bepaald. En dat typisch Nederlandse onvertaalbare woord 'gezellig' kan ook wel uit de Van Dale worden geschrapt, want mijn god wat zijn die huis-, slaap en studeerkamers ONgezellig!
Look en feel.

Gezellig hè!


Vanavond eten we zalm jongens!


Mediterrane sfeer...


Plavuizen binnen, plavuizen buiten:


Minimalistisch ingerichte kamer...


En ook hier weer: less is more!


Dezelfde slaapkamer vanuit een ander hoek