Yoko Ono en het Dakota gebouw

Intrigerende foto van Yoko Ono bij het Dakota gebouw in New York. De kunstenares plaatste de afbeelding op haar twitteraccount met de tekst: It's not easy to see the Dakota like you would. I have too many memories...

Een mooi gebouw, maar ook gebouwen hebben een aura. En dat aura is voorgoed veranderd na de moord op John Lennon die op de stoep voor het Dakota werd doodgeschoten. Sindsdien heeft de plek een donkere en zwarte uitstraling en is het onlosmakelijk en voor altijd verbonden met die gebeurtenis. Alsof ook het gebouw op dat moment werd vermoord.

Yoko Ono kijkt naar het Dakota vanuit het Central Park, volgens mij vanaf de plek waar het "Imagine' kunstwerk ligt. Ze is gekleed in het zwart, haar hoed schuin op haar hoofd. De foto heeft iets sinisters. Ze kijkt vanaf een afstandje naar de plek die haar leven heeft veranderd. Ze kijkt naar het gebouw alsof het een oude vijand is. De foto doet me denken aan een scène uit The Excorsist. Aan het moment dat de priester - in het zwart -  omhoog kijkt naar het huis waar het behekste meisje woont. De priester die gekomen is om de duivel uit te drijven.

Beach House - Lazuli

Lazuli is een nummer van de nieuwe cd van Beach House. Perfecte muziek voor iedereen met een melancholisch kantje. Zangeres Victoria Legrand heeft een mooie lage stem die uitstekend past bij de zich herhalende synthesizer klanken. Het levert betoverende muziek op met een droevige ondertoon. Ik vraag me wel eens af wat Victoria heeft meegemaakt. Is het liefdesverdriet dat maar niet wil slijten? Of kan ze er niets aan doen en is het een stofje in de hersenen dat de melancholie net boven alle andere gevoelens uitttilt? Ze doet er in ieder geval iets mee en ik vind het prettig om zo nu en dan een duik te nemen in het grote, droevige Lake Victoria.

• Een vorige blogpost over Beach House: Walk in the Park

Bedrooms of the Fallen

CPL. Brandon M. Craig
25, was killed in an IED attack on July 19, 2007

Fotoproject van de Amerikaanse fotograaf Ashley Gilbertson. Hij fotografeerde slaapkamers van in Irak omgekomen militairen. De bijschriften geven de foto's een extra lading, want de gemiddelde leeftijd van de gesneuvelden ligt rond de 20. En dat is jong.

Op die leeftijd is een slaapkamer nog een eigen wereld waar je je in terug trekt. Niet alleen om te slapen, maar ook om even alleen te zijn. Met spulletjes om je heen waar je aan gehecht bent en die je dierbaar zijn. Officieel ben je volwassen, maar als je de kamers bekijkt zie je bij sommigen nog sporen uit een kindertijd en dat maakt de foto's zo persoonlijk. Als militair sneuvel je in uniform, zonder zichtbare persoonlijke eigenschappen, die heb je achter je gelaten, thuis, en vooral in je slaapkamer.

Met de kennis dat de slaapkamer nooit meer bewoond zal worden, wordt het een kamer zonder toekomst. Een soort 'walk-in' altaar voor de nabestaanden. Waar de aanwezigheid van wie er geslapen heeft nog voelbaar is.

Klik op de foto's voor een vergroting.

Airman 1st Class Carl L. Anderson Jr.
21, was killed by an IED on 29 aug. 2004

CPL. Jennifer M. Parcell
20, was killed by a suicide bomber on feb. 7, 2007

PFC. Karina S. Lau
20, died when the helicopter she was in crashed on nov. 2, 2003

LCPL. Blake H. Howey
20, was killed by an IED on feb. 18, 2007

CPL. Matthew J. Emerson
20, was killed when his vehicle rolled over on september 18, 2007

PFC. Nils G. Thompson
19, was killed aug. 4, 2004 by a sniper

PFC. Richard P. Langenbrunner
19, commited suicide on april 17, 2007

• Website Bedrooms of the Fallen

Final Salute

Droevige foto uit de NRC van afgelopen vrijdag. Te zien is Katherine Cathey die nog één nacht naast haar in Irak gesneuvelde man wil slapen. Op een laptop draait ze hun favoriete liedjes.

De foto is van Todd Heisler uit diens met de Pulitzer Prijs 2006 bekroonde serie ‘Final Salute’.

Meer foto’s uit de serie:

Bekijk de hele serie op: Final Salute