Famous last works

Jason Foumberg verzamelt op zijn site de laatste werken van beroemde kunstenaars. Bekijk waar Piet Mondriaan, Mark Rothko, Jean-Michel Basquiat, Kurt Schwitters, Edward Munch, Frida Kahlo en vele anderen mee bezig waren voor ze hun laatste adem uitbliezen...

• End Piece

Het twitterdagboek van Jeroen Henneman

Één van mijn favoriete twitteraars is Jeroen Henneman. De beeldend kunstenaar laat op zijn 'account' zien wat hem inspireert, plaatst zo nu en dan een persoonlijke foto of post iets over zijn eigen werk. Een bijzonder plaatjesdagboek.

• Volg Jeroen Henneman op twitter via @JeroenHenneman

Hieronder een paar 'tweets':

1 juli 2012

Hier staat Potlood en Papier nog in het atelier

26 juni 2012

Illustratie voor Kluwer uit 1976.
Citaat Edward Hopper.

24 juni 2012

@ThHN09 = Een bericht gericht aan Theodoor Holman (red.) 

Deze twee foto's van Theo vond ik vanmiddag tijdens het opruimen; herinneringen. 

Michiel Janse, Max Pam, Willem van Malsen, Jan Mulder, Adriaan van Dis, Theo van Gogh, Remco Campert, Heleen

20 juni 2012

Dit kunstwerk van Willem van den Hoed is op de scheidslijn tussen 

de 2 werelden nog niet af, maar is al fascinerend.

13 juni

Schitterende machine.
De OK-NUL 43 van Joost Conijn.

13 mei 2012

Op weg naar Washington; eenzame wolk boven Pennsylvania.

11 april 2012

Horizon van Amsterdam in de avond.

25 december 2011

Nogmaals, maar nu in het groot, de schitterende print “The Snowflakelayer” 

van @CityViewKing #SisyphusinTokyo

De boekenkast van...

Weblogamorf neemt afscheid van haar populairste rubriek: 'De boekenkast van'. Niet getreurd want de serie gaat verder als aparte website:  www.deboekenkastvan.nl. Alle oude op weblogamorf gepubiceerde boekenkaststukjes zijn hierop terug te vinden, plus een nieuwe post over de kast van beroepsgrappenmaker John Lanting.
Dus like me, follow me en lees mij, niet alleen op weblogamorf, maar vanaf nu ook op www.deboekenkastvan.nl.

We feel fine

Bijzondere website over 'human emotions'. Aan de hand van een trefwoordenlijst kun je lezen wat er over 'die emoties en gevoelens' wordt geschreven op het world wide web. De interface is op het eerste gezicht een beetje ingewikkeld, maar als je die eenmaal hebt doorgrond, is de site fascinerend. Zo lees je bijvoorbeeld wat er in Afganistan geschreven wordt over eenzaamheid of liefde. Of hoe men in Noorwegen denkt over depressie en familie. Geen idee hoe deze site in elkaar is gezet, maar mijn god, wat is dit knap en mooi gedaan.

• We feel fine

Herinnering aan New York

De laatste tijd komt steeds dezelfde herinnering aan New York uit mijn geheugen naar boven borrelen. Het is niet het Empire State building, het Statue of Liberty of een andere toeristische attractie waar ik dan aan denk, nee het is een wandeling door Chelsea die ik in een paar seconden herbeleef. Vreemd, want toen ik er liep maakten de straten in die wijk niet zo'n indruk. Integendeel, ik vond het er nogal rommelig, qua architectuur, en niet echt mooi. De omstandigheden hielpen ook niet mee, want het regende, het begon te schemeren en ik was moe van een lange wandeltocht. En dat is het vreemde van zo'n herinnering, dat juist zo'n nietszeggend moment later op een aangename manier om het geheugenhoekje komt kijken.

Op de weblog van Dirk van Weelden staat daar een stukje over. Het is niet helemaal wat ik bedoel, maar het komt wel in de buurt. Bij een foto van een 'lelijk' stukje New York - een foto van een viaduct - schrijft Dirk van Weelden dat juist dié plek een New Yorker waarschijnlijk 'een thuisgevoel' geeft. Die rommelige plek waar gebouwen door elkaar staan en het uizicht horizontaal wordt doorsneden door een viaduct. Een plek waar niets anders te zien is dan een paar oninteressante wolkenkrabbers, oude laagbouw en een brede verkeersweg. Maar het is waarschijnlijk juist dat beeld, dat typerend is voor Manhattan.

Ik ben natuurlijk geen New Yorker maar het is wel frappant dat ongeveer hetzelfde straatbeeld als een soort 'heimweemoment' bij mij naar boven komt. Nadat het zich een lange tijd verborgen heeft gehouden, ergens in mijn geheugen.

Foto van Dirk van Weelden:



• Weblog Dirk van Weelden
• Een maand in Manhattan door Dirk van Weelden

Bezoek Brands' blog!

Goed nieuws uit blogland, want Wim Brands blogt weer. Een tijd geleden stopte zijn radio6-blog nogal abrupt, zonder bericht of opgaaf van reden. Zeker geen zin meer, dacht ik. Maar sinds kort is op de site van Tirade een nieuwe blog van hem te lezen. Bezoek Brands' blog! (niks moet hoor, dus alleen als je van poëzie en literatuur houdt).
• Mooi kort verhaal op de nieuwe blog van Wim Brands
• Brands blogt (al heel lang niet meer)

Copytijgers

Spelfouten, iedereen maakt ze. Dus deze blog staat er ongetwijfeld ook vol mee. Zelfs bij het toepassen van het ezelsbruggetje 'lopen' (ik loop, jij loopt, hij loopt...) struikel ik vaak over de d en de t. De blog Copytijgers signaleert alle taalfouten - on- en offline - en zet ze meedogenloos op het net. En wat blijkt: zelfs mediaprofessionals doen het vaak foudt, dus ik ben niet de enige met een onvoldoende op zijn rapport. Hilarisch om te lezen.

O ja, om ff te jij-bakken: Copytijgers, lelijk onnederlands woord eigenlijk...

• Copytijgers

Bieslog is back!

De leukste weblog is weer online: Bieslog. Een weblog kun je het eigenlijk niet meer noemen want Bieslog is na een langdurige verbouwing meer een website geworden. Wim de Bie voorziet als 'Nationale Mental Coach' de site dagelijks van teksten, video's en commentaren met linkjes naar Twitter, Facebook en Hyves. Ik verheug me nu al op mijn dagelijkse glimlach. De Bie is back!

• Nationale Mental Coach
• Bieslog (nog steeds leuk om te bezoeken)

The Tiny Art Director: Please, please erase him! Erase him now!

Kinderen zijn meedogenloos in hun kritiek. Je eigen kinderen misschien nog het meest. Dat ondervindt ook tekenaar/illustrator Bill Zeman. Hij maakt al een paar jaar met enige regelmaat een tekening voor zijn 4-jarige dochtertje. Zij speelt daarbij de rol van art-director. Na een korte 'briefing' waarin ze vertelt wat ze op papier terug wil zien gaat pappa aan de slag. En wat moet pappa veel slikken, want het resultaat wordt bijna altijd meedogenloos afgekraakt. Keiharde kritiek, waar iedere vormgever 'in het echt' tranen van in zijn ogen zou krijgen. Bekijk de tekeningen en lees het genadeloze commentaar van het azijn spuwende Art-Director-draakje op http://tinyartdirector.blogspot.com/.