Coby in de bocht

Voor iedereen die afhankelijk is van de thuiszorg het filmpje 'Coby in de bocht'. Coby is invaluitzendkracht in de private zorgsector. Hotsend en botsend rijdt ze op haar snorfiets van de één naar de andere client. Altijd gehaast, nergens tijd voor. Zou Coby nog in de zorgsector werkzaam zijn? Ik vraag het me af want de werkdruk was voor Coby wel erg hoog.

Het uitzicht vanuit het Empire State Building

Midden in Amsterdam keek ik opeens uit over Manhattan. In een ansichtkaartenrek stond een kaart met daarop het uitzicht vanuit het Empire State Building. Dat was even slikken, want het was een plotseling heimweemoment. Heimwee naar straten en gebouwen. Naar het verkeer, de metro, de geluiden, de winkels en de mensen. Wel mooi, zo'n onverwachte gedachtensprong naar de andere kant van de wereld.

Hutongs in Beijing

Mooie foto's van Hutongs in Beijing gemaakt door Ambrois Tezenas. Hutongs zijn traditionele Chinese volksbuurtjes met laagbouwhuisjes. Ze worden in rap tempo afgebroken om plaats te maken voor mega flatgebouwen. Met het verdwijnen van de Hutongs verdwijnt ook een bepaalde sfeer in de grote steden. Want een Hutong lijkt wel een dorp. Je loopt er door nauwe straatjes en krijgt een duidelijke indruk van het leven van haar bewoners. Je ruikt er etensgeuren, ziet mensen buiten zitten. Ze doen een spelletje of sleutelen aan een apparaat. Ze handelen en verkopen spulletjes. Ze koken en ze eten, dag en nacht. Het straalt allemaal iets gemoedelijks uit. Het leven in een Hutong speelt zich af op straat.

De inwoners zelf schijnen het niet erg te vinden dat hun huisjes verdwijnen. Zij krijgen er een mooi appartement in een flat voor terug. Met meer luxe en meer comfort.

Huize Het Gras

Lang getwijfeld of ik het zou kopen: 'Huize Het Gras', het boek van Teigetje en Woelrat met foto's van Gerard Reve uit de tijd dat hij in het Friese Greonterp woonde. Getwijfeld, omdat snel na het overlijden van de schrijver de kracht van zijn werk ook leek te zijn afgenomen. Uiteindelijk toch maar aangeschaft omdat ik Greonterp ooit zelf bezocht en het er zo mooi vond. Reve woonde er in een klein voormalig landarbeidershuisje, op een paar meter afstand van een minuscuul kerkje waarin voor hooguit vier mensen ruimte was. Op het kerkhof voor het gebouwtje stond maar één grafzerk. De rest van de houten zerken was tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt als brandhout.
Het dorpje ligt op een terp, eenzaam en op grote afstand van de rest van de wereld, in de middle van het vlakke nowhere.

Toch leuk, het fotoboek met privéfoto's, want de combinatie van Reve en die plek blijft bijzonder.



• Bestel 'Huize Het Gras' Met Gerard Kornelis van het Reve in Greonterp door Teigetje en Woelrat

Heilige grond: het Chelsea Hotel

Tijdens mijn verblijf in New York een korte tussenstop gemaakt in het Chelsea Hotel. Het beroemde hotel waar zoveel schrijvers, muzikanten en kunstenaars hebben gewoond en gewerkt.

Dylan Thomas, William S. Burroughs, Arthur Miller, Jack Kerouac, Simone de Beauvoir, Charles Bukowski, Stanley Kubrick, Dennis Hopper, Uma Thurman, Tom Waits 't zijn maar een paar namen uit de lange lijst van kunst- en cultuurvips die er een tijd hebben doorgebracht. De lijst heeft ook nog een klein Hollands tintje, want 'onze eigen' Ik Jan Cremer heeft er een tijd een kamer gehad. De geschiedenis van het hotel heeft ook een dark side: Sex Pistol Sid Vicious vermoordde er in één van de kamers zijn vriendin.

Filmen wordt binnen niet op prijs gesteld en verder dan de lobby kom je er als nieuwsgierige bezoeker niet. Jammer, want ik had er rond willen lopen, over de verschillende etages langs de kamerdeuren. Later, in een bar een paar honderd meter verderop hoorde ik dat de gangen van het hotel vol moeten hangen met geweldige kunstwerken. Betaalmiddel voor bewoners die even geen dollars hadden. Mooi, dat soort verhalen. Of het waar is weet ik niet, maar het onderstreept des te meer de bijna mythische status van het hotel. Misschien boek ik er tijdens mijn volgende trip naar NY wel een kamer, zodat ik het met eigen ogen kan zien. Op de website zien die er best luxe uit, het zijn allang geen armoedige kunstenaarshokken meer.

• Website van Hotel Chelsea

Mijn filmpje:

The Chelsea Hotel: If These Walls Could Talk

Het interieur van een 'happy older'

Deze vrolijke bejaarde stond twee weken geleden in Het Parool. We zien Fransisca Erisman, 85! lachend op de bank met een kopje koffie, zaterdagochtend om 11 uur. In het tekstje bij de foto staat dat ze altijd om 9 uur wakker wordt, nooit van de wekker. Na het eten van d'r boterhammetjes met kaas en het drinken van een bakkie begint ze aan een kruiswoordpuzzel.

Ik vind de inrichting van haar huisje opvallend voor zo'n 'happy older'. 't Oogt een beetje sober, nog net niet armoedig. De muren zijn betimmerd met een soort kunstof nephout. Beetje donker en depri. Er hangt ook nauwelijks iets aan de muur. Alleen boven de bank is een soort kinderkitschportret zichtbaar. En rechtsboven is nog net een miniatuurkop van een olifant te zien. Ze is ook wel erg rotan en bamboe-minded. Alle meubels zijn ervan gemaakt. Zelfs de lamp heeft een soort rieten kap. Verder is de zithoek nogal leeg. De ghetto-blaster rechts op de foto valt op. Zou ze een cd speler hebben? Of speelt ze nog van die zelfopgenomen bandjes af? Haar ogen worden denk ik ook minder, want volgens mij ligt er een vergrootglas op datzelfde tafeltje.

Maar goed, de inrichting doet er eigenlijk niet toe. Want wat ziet ze er vrolijk uit. Zo wil ik ook wel oud worden. Je lekker 's ochtends met een kopje koffie nestelen op de bank. Heerlijk met blote voeten. Iets makkelijks aan. Je hoeft niks, geen nieuwe meubels dus nooit naar de Ikea en last en absolutely not least niet naar het werk. Ze hoeft niks meer, alleen maar oud worden. Mooi!

(klik op de foto voor een vergroting)

The City Out My Window

In het boek 'The City Out My Window' vertellen bekende New Yorkers iets over hun uitzicht. Het is het uitzicht dat ze zien wanneer ze thuis door één van hun ramen naar buiten kijken. Bij de verhaaltjes staan prachtige tekeningen van Matteo Pericoli zodat de lezer eenzelfde blik door het venster van de geinterviewde kan werpen.

De meeste 'uitzichten' zijn prachtig, dat van oud-burgemeester Ed Koch bijvoorbeeld, die uitkijkt over verschillende skyscrapers met honderden raampjes. Of het uitzicht van Rosanne Cash die uitkijkt op de achterkant van het Chelsea Hotel en die de punt van het Empire State Building nog net boven alles uit ziet steken. Natuurlijk zitten er ook New Yorkers bij die het minder hebben getroffen: zoals Lorin Stein die niets anders ziet dan een muur van baksteen met een paar ramen erin.

De commentaren maken duidelijk dat de meeste mensen gehecht zijn aan hun uitzicht, het 'alledaagse' uitzicht dat zo vanzelfsprekend lijkt maar het niet is. Gebouwen verdwijnen maar worden ook bijgebouwd, en die nieuwbouw kan net dat geweldige doorkijkje naar de Hudson belemmeren.
Een uitzicht is belangrijk, het is het eerste wat je van de wereld ziet als je 's ochtends een blik naar buiten werpt, het kan je rust geven, afleiden, of in een ongunstig geval, somber stemmen.

Alles aan 'The City Out My Window' is mooi: het onderwerp, de vormgeving, de tekeningen, de typografie, het papier, en niet te vergeten het dik kartonnen omslag waar een raam in uitgespaard is. 'The City Out My Window' is een volmaakt boek.

Het uitzicht van Ed Koch:



Het uitzicht van Rosanne Cash:



• Matteo Pericoli: The City Out My Window

De boekenkast van Joost Zwagerman

In de esta - ja, ja, ik lees werkelijk alles - van 5 maart staat een reportage over boekenweekgeschenkschrijver Joost Zwagerman. De auteur werd geïnterviewd in zijn tweede huis ergens in de kop van Noord-Holland. Bij het artikel staan een aantal foto's waarop de omgeving, the writer himself en het interieur is vastgelegd. En op één daarvan is een ladenkastje te zien met daarop een kleine collectie tweedehuisboeken. Een beetje volger van deze weblog weet dan dat op de redactie van Weblogamorf het vergrootglas uit de kast wordt gehaald waarmee de titels worden afgespeurd. Want we willen weten wat de schrijver van Gimmick! op z'n uitslaapadresje leest. Het resultaat van dit onderzoek is bescheiden - slechts een enkel titeltje was leesbaar - maar toch de moeite van het publiceren waard, omdat het best verrassend is.

• Bekijk hier het resultaat van het onderzoek

• Bekijk ook de platenkast van Joost Zwagerman

Andere boekenkasten:

• De boekenkast van Guido Belcanto

• De boekenkast van Mensje van Keulen
• De boekenkast van Abdelkader Benali

• De boekenkast van Nico Dijkshoorn
• De boekenkast van Cornald Maas

Een echte Napoleon aan de muur...

Gallerie Rendell in New York verkoopt handschriften van bekende wereldburgers. De wanden hangen vol met gesigneerde foto's en ingelijste brieven van vips from the past en the present. Elvis, Darwin, Dali, Rousseau en Beethoven - om maar een paar namen te noemen - ze zijn allemaal aanwezig. Leuk voor iemand als ik, die het fascinerend vind om te staren naar een tastbaar overblijfsel van een bijzonder en invloedrijk leven. Want hier heeft de hand van Napoleon het papier geraakt, over deze brief heeft David Livingstone zich gebogen. Ze hebben naar het papier gekeken, net als ik nu doe. Alsof ik een achterwaardse sprong in de tijd maak, zo'n gevoel krijg ik daarbij.
Hoeveel kost dat nou? Hmm, met een paar honderd dollar ben je er niet, want voor een beetje 'personality' betaal je al gauw duizenden dollars. Wishfull thinking: 'een echte Napoleon' aan de muur... (à tienduizend dollar).

Kenneth W. Rendell Gallery

Heimwee naar New York...

Vorige week liep ik door New York. Wat een bijzondere en indrukwekkende stad. Ik wil nu alweer terug. Heimwee naar Central Park, naar Broadway, China Town, naar de Yellow Cabs, Soho, The Flatiron Building, naar megasized koffiebekers, naar de Subway, de skyline en above all naar m'n wandelingetje over de mooiste brug van de wereld: Brooklyn Bridge...

Ready for take off...

Morgen vertrek ik naar New York. De koffer is gepakt, lijstjes zijn gemaakt, adresjes genoteerd, ik ben er klaar voor. O ja, ook nog even snel een afspeellijstje 'New York' op mijn ipod gemaakt. Op nummer 1: U2 met New York. En voor de Twitteraars onder ons, you can follow me via: http://twitter.com/erwinreijers.

Imagine....

Imagine John Lennon in een Citroënreclame. Oeps, it is hard to do... Maar als je met voldoende bankbiljetten wappert is blijkbaar alles mogelijk en gaat zelfs weduwe Yoko Ono overstag.

Zon, kids, koffie, een krantje en een croissantje...

Een mooie zaterdagochtend: zonlicht schijnt door het huiskamerraam naar binnen, kids spelen en vader geniet van zijn koffie, van zijn krantje en van zijn croissantje. De juiste muziek klinkt op de achtergrond.
Volgens mij heet dit geluk.

Om precies te zijn, huiselijk - en voor mijn part burgerlijk - gezinsgeluk. Jaren geleden op een mooie, en nu herkenbare manier bezongen door Henny Vrienten in 'Blij en bang'.

The Big Apple van boven...

Speciaal voor alle achterblijvers: prachtige panoramabeelden van New York. Klik linksonder op de thumbs voor de bekende plekken.

• New York van boven

Pop Up Stad

Een lezer attendeerde Weblogamorf op het boek 'Pop Up Stad'. In Pop Up Stad verandert een idyllisch plekje in een complete stad met flats, fabrieken en stations. Een tekstloos pop-up-meesterwerkje uitgegeven door Querido.