Haarlemmerpoort bij nacht

Midden in de nacht, met je ogen half dichtgeknepen en een beetje aangeschoten, is het hier net Parijs.

Stadsvingers wroeten in de aarde - Een Amsterdammer gaat tuinieren (1)

Geen idee of dit uiteindelijk iets gaat worden. Op het kaartje bij de kiwiplant stond dat 'ie supersnel groeit en zo'n beetje overal tegenop klimt. Vooralsnog is het maar een klein plantje en moet ik het allemaal nog maar zien. Als tuinier moet je veel fantasie hebben, dat heb ik al gemerkt. Je moet als het ware een beetje helderziend zijn. Vooruit denken, want sommige planten schijnen wel 6 meter hoog te worden en een paar meter uit te dijen, dus plant dat kleine tere stammetje niet te dicht tegen ander groen aan, of tegen een hek. Want straks drukt hij alles om zich heen opzij. En als hij maar niet het zonlicht wegneemt als 'ie de hoogte in is geschoten. Nee, bij tuinieren ben je niet alleen maar met je handen bezig: tuinieren vergt ook het nodige denkwerk. Uiteindelijk hoop ik dat dit kleine plantje in de toekomst volhangt met gezonde kiwi's. Zo vol, dat de takken bijna doorbuigen. Ik zie het allemaal voor me. Mooi, die fantasie en verbeelding van een tuinman.

Scrollen naar Mars

De website Distance to Mars laat zien hoe ver weg Mars is. En dat is ver, héél ver weg.

• distancetomars

Cartoons die verboden zouden moeten worden

Mijn nieuwste cartoon, ook weer te zien op de site van HP/De Tijd.

Cartoons die verboden zouden moeten worden

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

De cartoon is ook te zien op de site van HP/De Tijd

Vlieg met me mee

Vlieg met me mee van San Francisco naar Philadelphia. We kijken door het vliegtuigraampje naar buiten en zien een prachtig landschap. Eenzaam en verlaten.
Het filmpje is gemaakt door Tim Sessler, de ambientklanken zijn van Jonsi  en Alex.

Hoe vermaak ik mijn kinderen

Voor iedere ouder die even niet weet hoe die zijn kinderen moet vermaken is er dit grappige filmpje. In een paar minuten wordt uitgelegd hoe je heel eenvoudig je eigen 'tekenfilmfiguurtjes' kan maken. Simpele 'karakters' die veel leuker zijn dan die schreeuwerige hyperventilatiefiguurtjes  van gruwelzenders Cartoon Network en Disney XD.

Boekencartoon

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Een dag uit het leven van een boom

Eigenlijk gebeurt er op een dag niet zoveel, de wind zit een beetje aan je takken, een paar vogels scharrelen in de buurt wat rond. Wolken drijven voorbij. Een paar wandelaars staan stil en een hond doet een warm plasje tegen je stam. It's just an ordinary day. Een dag uit het leven van een boom.

Gooi met een diepe zucht, mijn ballen in de lucht

Komisch filmpje van meesterjongleur Chris Bliss. Jongleurs genoeg die handig zijn met ballen, maar Chris Bliss gaat een stap verder. Hij jongleert op muziek van The Beatles en past het gooien en vangen aan op het ritme van de muziek zodat zijn act een hilarische dans wordt.

Moonlight

(klik op de foto's voor een vergroting)

Een stad kronkelt langs een grillig berglandschap en kruipt langs de steile hellingen omhoog. De lichtjes van verkeerswegen tussen de bergen lijken wel lavastromen. Als je inzoomt op de foto zie je overal hijskranen staan. Deze mega-stad is nog lang niet klaar, dijt steeds verder uit en overwoekert langzaam het landschap. Een 'city that never sleeps', een spookachtig metropolis. Moonlight is een fotocollage gemaakt door de Chinese fotograaf Yang Yonglian. Ik vind het wel mooi: er valt veel op te zien, het lijkt wel een visioen of beeld uit een droom. Een stad die fascineert maar waarbij je je tegelijkertijd afvraagt of je wel wilt dat ze bestaat.

Op de site van de fotograaf kun je inzoomen op delen van de foto.

Meer blogposts over fantasiesteden.

Twee details uit Moonlight:

Boekencartoon

Voor www.boekenbijlage.nl maak ik 1x in de twee weken een 'boekencartoon'. Deze is de komende week op de site te zien.

De boekenkast van Özcan Akyol

"Na Eus zal de Nederlandse literatuur nooit meer hetzelfde zijn". Toemaar dat is me nogal een uitspraak die achterop de debuutroman van Özcan Akyol staat. Een uitspraak uit de mond van niemand minder dan Joost - Gimmick! - Zwagerman. Maar het moet gezegd, Eus is een echte page-turner die ik in één keer heb uitgelezen. [lees verder op de site van www.deboekenkastvan.nl]

De vpro cover van deze week, by Michaël Ferron

De VPRO-gids heeft altijd prachtige omslagen. Ze zijn origineel en met zorg gemaakt, vaak door kunstenaars, fotografen en vormgevers. Onderstaand filmpje laat de 'making of' zien van de cover "Het wonder van Eindhoven". Aan het werk is fotograaf kunstenaar Michaël Ferron. Hij doet vrijwel alles met de hand, Photoshop is er zo te zien pas op het laatst aan te pas gekomen, en dat is mooi.

40 jaar eenzaamheid: het leven van de familie Lykov

Onvoorstelbaar verhaal uit The Smithsonian over een Russische familie die 40 jaar lang in afzondering leefde in een Siberisch berggebied. Op de vlucht voor vervolging - de familie behoorde tot een Russisch orthodoxe sekte - trokken ze in 1936 het dichtbeboste gebied in. 150 mijl verwijderd van de bewoonde wereld bouwden ze een hutje, waar de familie (vader, moeder, twee zoons en twee dochters) 40 jaar bleven voordat ze in 1978 werden ontdekt door een groepje geologen. Er werd voorzichtig contact gelegd, waardoor hun levensverhaal langzaam kon worden opgetekend. En dat is een verhaal vol ontberingen, a struggle for life. Een zwaar leven dus, dat zal niemand verbazen, maar ook een leven waar een aantrekkelijke kant aan zit. Want zo ver van de bewoonde wereld, waren ze ook veilig en bood de plek bescherming tegen de boze buitenwereld. De Tweede Wereldoorlog bijvoorbeeld was geheel aan de familie voorbijgegaan!
Ook anno nu denk ik dat veel mensen graag voor zo'n leven zouden kiezen. Daar hoeft niet persé een streng geloof aan ten grondslag liggen, maar zou ook een afkeer kunnen zijn van de Westerse consumptiemaatschappij. De foto van de twee broers, met baarden en mutsen op, doen me dan ook denken aan de neo-hippie-look van nu. Een beetje Occupy-achtige types die - gezond levend - als nomaden rondtrekken en zich zo onttrekken aan het leven van 9 tot 5.

Met de Russische familie liep het uiteindelijk slecht af. Drie van de zes familieleden stierven een paar jaar na hun ontdekking. De bewoonde wereld hebben ze nooit meer terug gezien. Agafia, de jongste dochter van de familie, bleef uiteindelijk alleen achter. Alleen op de plek waar ze was opgegroeid met haar familie. Eenzaam, maar misschien toch gelukkig.

Een geoloog bij het afscheid:
I looked back to wave at Agafia. She was standing by the river break like a statue. She wasn't crying. She nodded: 'Go on, go on.' We went another kilometer and I looked back. She was still standing there.

Een Russische geologe samen met drie leven van de familie

De broers Dimitri en Savin

Agafia en Natalia

• Het complete artikel op de site van The Smithsonian
• Korte Russische documentaire over de familie