zaterdag 21 juni 2014

De literaire elf


(klik op de afbeelding voor een vergroting)

De ideale elf uit de Nederlandse literatuur. Er mag gewisseld worden en er mogen spelers aan de selectie worden toegevoegd. U mag het zeggen. Reageren kan hieronder of op twitter via: #literaireelf of @erwinreijers

Op doel
Afth. Een muur waar je moeilijk langs komt. Stilist onder de keepers.

Achterin
Gerard Reve. Mandekker pur sang. Straft zijn tegenstander.
Abdelkader Benali. Maakt de meeste meters. Meester van de lange pass.
Jan Wolkers. Rauwe speler. Schuwt de tackle niet. Trekt altijd het shirt uit als hij scoort.
Multatuli: 'Eminence grise' van het team. Alom gerespecteerd.

Middenveld
Jacob Slauerhoff: Einzelgänger van het team. Een romanticus aan de bal.
Nescio: Zet geen stap teveel. Houdt het spel kort. Zal nooit een hakballetje geven.
Simon Vestdijk: De stofzuiger van het team. Snel. Onvermoeibaar. Meeste interlands achter zijn naam.

Aanval
Arnon Grunberg: Vlijmscherpe spits. Snel. Meedogenloos afmaker. Jongste debutant in Oranje ooit.
Remco Campert: 'Een zekerheidje'. Zorgt voor poëzie op het veld.
Willem Frederik Hermans: Vlijmscherp. Rookt stiekem in de rust een sigaretje. Maakt hem liever zelf, vertrouwt geen medespeler.

woensdag 18 juni 2014

It's an illusion


Clipje vol optische illusies van de Amerikaanse band OK Go. Ik word er een beetje duizelig van, zovaak word je op het verkeerde been gezet. Knap gemaakt.

zaterdag 14 juni 2014

Flying Dutchman


Prachtige animatie van stiftenfabrikant Stabilo. De wk-goal van Van Persie tegen Spanje wordt weergegeven in een flipboek, je weet wel zo'n boekje waarvan je de pagina's snel door je vingers moet laten gaan. De high-five van de 'flying Dutchman' met Van Gaal komt ook in beeld.

dinsdag 10 juni 2014

Tijd om te lachen...


(klik op de afbeelding voor een vergroting)

maandag 9 juni 2014

Strandhoudingen


Houdingen en poses van mensen op het strand verschillen van andere lichaamshoudingen. Iemand die tot zijn knieën in het zeewater staat en nog moet wennen aan de temperatuur van de zee neemt een houding aan die je in geen enkele andere omgeving ziet. De blik wordt afwisselend gericht op de horizon - waar vrijwel niets te zien is - en op het water rond hun benen. Langzaam lopen ze verder de zee in. Voetje voor voetje. Met hun armen in de zij.

Ook wandelaars op het strand zien er anders uit dan 'de normale' stads- of boswandelaars. De strandwandelaar loopt met een hoog tempo langs de kustlijn. Hun voeten in het water. Druk pratend. De zon op hun blote rug. Op weg naar een onzichtbaar punt waar ze omdraaien en aan de terugweg beginnen. Terug naar hun handdoek.

Helemaal herkenbaar is het meisje dat uit het water komt rennen. Haar armen heeft ze om haar heen geslagen tegen de kou. Snel op weg naar haar vader of moeder die klaar staat met een handdoek.

De Poolse schilderes Julita Malinowska heeft veel van deze houdingen vastgelegd. De zee of het strand is daarbij nauwelijks te zien. Het gaat haar uitsluitend om die typische strandposes. Van de jongen die zijn meisje door het water draagt. Van de oudere vrouw in badbak die heel langzaam aan het water went. Van de vrouwen die met hun dikke dijen - sans gêne - aan de kant staan. En van de vriendinnen die met z'n drieën op een luchtbed drijven. Hun billen steken net boven het water uit. Mooie en herkenbare beelden die je het gevoel geven dat je zelf op het strand ligt. En staart. Naar al die verschillende strandhoudingen, die je vertederen en vrolijk maken.

Julita Malinowska







zondag 18 mei 2014

De tuin van Volkert van der G.


(klik op de afbeelding voor een vergroting)

Napoleon, Stalin en Saddam Hoessein tuinierden. De laatste keizer van China eindigde als tuinman, hij was tevreden. Het Chinese keizerrijk interesseerde hem niet meer, tenminste dat is de indruk die je krijgt wanneer je de film The Last Emporer van regisseur Bernardo Bertolucci ziet. Volgens mij probeert iedere tuinfanaat zijn eigen paradijs te creëren: je plant uitsluitend wat je mooi vindt. Je hoopt dat het blijft leven en gaat groeien en dat er een ideale plek ontstaat waar je van geniet en in kan leven. Zonder onkruid of andere begroeiing die je niet bevalt. Een ideale wereld dus.
Zouden bekende dictators daarom zo dol zijn geweest op het wroeten in de aarde? Jij bepaalt immers hoe dat kleine wereldje eruit komt te zien, je snoeit weg wat je niet bevalt en trekt het onkruid genadeloos uit de grond: de tuinman is in charge, heeft controle en heeft macht.
Bovenstaande tuin is van Volkert van der Graaf, de moordenaar van Pim Fortuyn. Volkert is weer thuis na een tijd in de gevangenis te hebben gezeten. Wat zou hij denken als hij naar zijn tuin kijkt? Dat het gras nodig gemaaid moet worden? Dat hij hier en daar een struik moet snoeien? Zou Volkert groene vingers hebben? Niet onwaarschijnlijk want Volkert van der Graaf heeft immers op de land- en tuinbouwschool gezeten. Zijn tuin ziet er op de foto nogal verwilderd uit. Er is veel te doen voor een controlfreak, want dat is hij vermoed ik. Op die paar vierkante meter een paradijs creëren. Het onkruid uit de grond trekken. Planten wat je mooi vindt. Een schutting eromheen zetten en je verder niet bemoeien met de wereld daarbuiten. Ach, was toch eerder gaan tuinieren.

vrijdag 9 mei 2014

Coldplay: Magic


Ik vind de clipjes bij de songs van Coldplay bijna altijd mooi. Soms zijn ze grappig, soms droevig, maar ze zijn altijd origineel en vertellen een verhaal. Net als dit clipje bij Magic. Een love story met een happy end.

• Meer blogposts over Coldplay

dinsdag 15 april 2014

De boekenkast van schrijfster Jessica Meijer


Jessica Meijer is de dochter van Ischa Meijer. Vorig jaar verscheen haar boek Een blik jodenkoeken, over de plotselinge dood van haar vader en het moeizame rouwproces dat daarop volgde. Iedereen had een mening over Ischa waardoor ze haar verdriet maar moeilijk kon uiten. Ze kreeg een eetstoornis, boulimia, die ze voor haar directe omgeving verborgen hield. Uiteindelijk is ze er weer bovenop gekomen. En nu zit ze daar met een big smile in de zon te lezen. Ischa is nog wel aanwezig. [lees meer]

donderdag 10 april 2014

Ik heb het licht gezien


De voorpagina's van de kranten heeft het niet gehaald. En dat terwijl het toch intrigerend nieuws is. Want op Mars is een 'vreemd licht' waargenomen. Op een foto, afkomstig van de NASA is het duidelijk te zien. Een fel licht dat loodrecht uit de bodem komt. Een buitenaards natuurverschijnsel waarschijnlijk, een chemische reactie of zoiets. En toch schiet er ook iets anders in je gedachten. Want zou het misschien een teken van leven zijn? Van veraf lijkt het wel een gedaante, eenzaam lopend door het desolate landschap. Met op de achtergrond die hoge donkere bergen.
Onzin natuurlijk.

dinsdag 8 april 2014

Een druppel zout water


Foto van een zout waterdruppel. Drukke boel daar. Het lijkt wel een kindertekening vol gekke diertjes en krulletjes. Maar goed, dit zwemt dus allemaal rond in één druppel. Kun je nagaan wat je allemaal binnen krijgt wanneer je een volle mond zeewater doorslikt.